antropologiczne

Encyklopedia PWN

antropol. badania antropol. mające na celu oszacowanie prawdopodobieństwa, że dane 2 osoby łączy pokrewieństwo określonego stopnia;
antropol. masowe pomiary antropologiczne ludności danego terenu lub kraju, oprac. statystycznie (→ antropometria).
antropol. punkty stosowane w pomiarach antropometrycznych, → antropometria.
miejsca znalezienia kopalnych szczątków kostnych, na których podstawie można odtworzyć rozwój rodowy człowieka (antropogeneza).
antropol. liczby określające w procentach stosunek 2 lub więcej pomiarów antropologicznych, np. szerokości głowy do jej długości;
socjol. kierunek w socjologii XIX i XX w., do którego zalicza się koncepcje tłumaczące organizację i strukturę społeczeństw, ich kulturę oraz rozwój działaniem: rasy, dziedziczności i doboru naturalnego;
antropol. opis osobników lub zbiorów osobników ludzkich pochodzących z różnych populacji, a posiadających podobny lub zbliżony zestaw cech morfologicznych, tj. przede wszystkim cech metrycznych: wysokość ciała, wymiary puszki mózgowej i twarzy, ich proporcje wyrażone wskaźnikami oraz cechy opisowe, w tym np. kształt i profil czoła, potylicy, nos i jego liczne szczegóły, brwi, wargi, profil twarzy, kształt żuchwy i wiele innych.
zbiór zasad pozwalających na zaliczanie badanych osób, według określonych reguł postępowania, do typów antropologicznych.
nurt antropologii uznający człowieka za istotę niejednorodną, wielopostaciową, przeciwstawiający się jednoznacznym koncepcjom natury ludzkiej (m.in. Th. Hobbes, F.W. Nietzsche).
Broca
[brokạ]
Paul Pierre Wymowa, ur. 28 VI 1824, Sainte-Foy-la-Grande (dep. Gironde), zm. 9 VII 1880, Paryż,
fr. anatom, chirurg i antropolog;
Czekanowski Jan, ur. 6 X 1882, Głuchów, zm. 20 VII 1965, Szczecin,
polski antropolog i etnolog, twórca tzw. lwowskiej szkoły antropologicznej o światowym rozgłosie.
subdyscyplina antropologii społecznej i antropologii kulturowej prowadząca studia, analizy i ekspertyzy, których celem jest wykorzystanie ogólnej wiedzy antropologicznej i zebranych informacji źródłowych do sterowania procesami zmiany społ.-kulturowej konkretnej grupy społecznej (lokalnej, etnicznej, rel.).
antropometria
[gr. ánthrōpos ‘człowiek’, metréō ‘mierzę’],
antropol. dział antropologii, także jedna z metod zbierania danych o człowieku, dotyczących jego cech ilościowych, czyli dających się zmierzyć.
Benedict
[bẹnıdıkt]
Ruth Fulton Wymowa, ur. 5 VI 1887, Nowy Jork, zm. 17 IX 1948, tamże,
przedstawicielka amerykańskiej antropologii kulturowej.
Olduvai, Oldoway,
wąwóz dł. ok. 25 km, głęb. do 120 m, na obrzeżu równiny Serengeti w północnej Tanzanii, na terenie Parku Nar. Serengeti, u podnóża wulkanu Ngorongoro; najbardziej znane stanowisko geol., antropologiczne i archeol., które odegrało fundamentalną rolę w badaniach nad ewolucją człowieka;
Vonnegut
[wọnıgat]
Kurt (Junior) Wymowa, ur. 11 XI 1922, Indianapolis, zm. 11 IV 2007, Nowy Jork,
pisarz amerykański.
dyscyplina wiedzy o kulturze, której przedmiotem poznania jest folklor.
Indianie
[hiszp. < gr. < sanskr.],
rdzenni mieszkańcy Ameryki (nazwę tę nadał im K. Kolumb, który użył jej w przekonaniu, że dotarł do Indii), przybyli w wielu falach migracyjnych z północno-wschodniej Azji pomostem lądowym istniejącym w miejscu dzisiejszej Cieśniny Beringa;
Kroeber
[krọur]
Alfred Louis Wymowa, ur. 11 VI 1876, Hoboken, zm. 5 X 1960, Paryż,
amer. antropolog kulturowy;
grupa ludów indoeur. zamieszkujących znaczne obszary środkowej i wschodniej Europy.

Materiały dodatkowe

Słownik języka polskiego PWN

stanowisko antropologiczne «miejsce znalezienia kopalnych szczątków ludzkich»
antropologia «nauka o człowieku, jego pochodzeniu, rozwoju i zróżnicowaniu rasowym»
• antropologiczny • antropolog • antropolożka
typ antropologiczny «osobnik o określonej kombinacji cech budowy fizycznej»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia