a.a.

Encyklopedia PWN

oznaczenie jednostki ładunku elektrycznego, → amperosekunda.
a tempo
[wł.],
muz. powrót do wcześniejszego tempa wykonywania utworu.
a tergo
[łac., ‘od tyłu’],
odwrócony porządek alfabetyczny, w którym o kolejności wyrazów decyduje najpierw ostatnia litera, potem przedostatnia itd.
a tre
[wł.],
muz. wykonanie danej partii przez 3 instrumenty unisono;
a vista
[wł., ‘za (pierwszym) spojrzeniem’],
a prima vista, prima vista,
muz. wykonanie utworu z nut bez przygotowania.
a vista
[wł.],
ekon. płatność zobowiązań (wkładów bankowych) na każde żądanie;
Rimski-Korsakow Nikołaj A., ur. 18 III 1844, Tichwin, zm. 21 VI 1908, Lubieńsk,
kompozytor rosyjski, przedstawiciel Potężnej Gromadki.
Błok Aleksandr A., ur. 28 XI 1880, Petersburg, zm. 7 VIII 1921, tamże,
rosyjski poeta, dramatopisarz i krytyk.
Bunin Iwan A., ur. 22 X 1870, Woroneż, zm. 8 XI 1953, Paryż,
rosyjski nowelista, poeta i tłumacz.
Cassiopea A, Kasjopeja A, Kasjopea A, Cas A,
najjaśniejsze na niebie źródło promieniowania radiowego w zakresie fal metrowych.
argumentum a fortiori
[łac., ‘argumentacja tym bardziej słuszna (z mocniejszą racją)’],
prawo typ wnioskowania prawniczego polegający na wykazaniu, że teza, której się broni, jest bardziej prawdopodobna niż pewne inne zdania, uprzednio już uznane przez przeciwnika za przekonujące.
Protazanow Jakow A., ur. 4 II 1881, Moskwa, zm. 8 VIII 1945, tamże,
ros. reżyser filmowy; jeden z czołowych twórców ros. filmu przedrewolucyjnego;
Akerlof George A., ur. 17 VI 1940, New Haven (stan Connecticut),
ekonomista amerykański; przedstawiciel neokeynesizmu.
Ananjew Anatolij A., właśc. A.A. Siewierski, ur. 18 VII 1925, Żambył (Kazachstan), zm. 7 XII 2001,
pisarz rosyjski;
Anninski Lew A., właśc. L.A. Iwanow-Anninski, ur. 7 IV 1934, Rostów n. Donem,
ros. krytyk lit. i filmowy;
Barkowa Anna A., ur. 29 VII 1901, Iwanowo-Wozniesieńsk (ob. Iwanowo), zm. 29 IV 1976, Moskwa,
poetka rosyjski;
Bibliographisches Institut und F.A. Brockhaus AG
[bibliogrạ:fıszəs ınstitụ:t unt f. a. brọkhaus a: g:] Wymowa,
największe niem. wydawnictwo encyklopedyczne z siedzibą w Mannheim, powstałe 1984 z połączenia Bibliographisches Institut (zał. 1826) i firmy F.A. Brockhaus (zał. 1805);
Brockhaus F.A.
[brọkhaus] Wymowa,
wydawnictwo niem.; wyspecjalizowane w edytorstwie dzieł encyklopedycznych, zwłaszcza uniwersalnych, zyskało świat. renomę; zał. 1805 przez F.A. Brockhausa w Amsterdamie;
Brodski Iosif A., ur. 24 V 1940, Leningrad (ob. Petersburg), zm. 28 I 1996, Nowy Jork,
rosyjski poeta, eseista i tłumacz.

Ilustracje, multimedia

Tabele, zestawienia

Słownik języka polskiego PWN

A «symbol jednostki prądu elektrycznego amper»
à «po – używane przy określaniu miary lub ceny, np. 10 sztuk à 5 zł»
a-, an- «pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na zaprzeczenie lub brak jakiejś cechy»
a I
1. «pierwsza litera alfabetu»
2. «samogłoska ustna»
3. «litera oznaczająca w numeracji porządkowej: pierwszy»
4.  «kilkakrotnie powtórzona głoska, nucona przy usypianiu dziecka»
5. «szósty dźwięk podstawowej skali diatonicznej»
a II
1. «spójnik łączący zdania lub wyrażenia o przeciwstawnej treści, np. On gra, a ona tańczy. Nauka a zabawa.»
2. «spójnik przyłączający zdanie lub wyrażenie uzupełniające wcześniejszą informację, np. Kwitły kwiaty, a nad nimi uwijały się pszczoły.»
3. «spójnik przyłączający zdanie wyrażające konsekwencje tego, o czym była mowa wcześniej, np. Zastąpię cię w pracy, a ty odpoczniesz.»
4. «spójnik przyłączający zdanie lub inne wyrażenie o treści niezgodnej z tym, co można wnioskować na podstawie zdania poprzedzającego, np. Zjadł dużo, a ciągle był głodny.»
5. «spójnik łączący słowa o takiej samej postaci, powtórzone w celu podkreślenia tego, o czym mowa w zdaniu, np. Takie przykłady można mnożyć a mnożyć.»
6. «spójnik łączący powtórzone zaimki wskazujące, użyte w tym celu, by dane wyrażenie nie miało określonego odniesienia, np. Nazywał się tak a tak.»
a III «partykuła nawiązująca do kontekstu lub sytuacji i zarazem wprowadzająca wypowiedzenia o różnych odcieniach intonacyjnych, np. A nie mówiłam? A niech sobie śpiewa.»
a IV «wykrzyknik wyrażający różne stany uczuciowe»
a.C. «ante Christum»
a.c. I, ac, ac. «a conto»
a.c. II «anno currente»
a capite [wym. a kapite] «od nowego wiersza»
a cappella [wym. a kapella] «bez akompaniamentu instrumentów»
a conto [wym. a konto] «zaliczkowo»
a contrario [wym. a kontrario] «przeciwnie»
a cunabulis [wym. a kunabulis] «od dzieciństwa»
A.D., AD «Anno Domini»
à discrétion [wym. a diskresją] «według własnego uznania»
A-dur «gama lub tonacja durowa»
a fronte «ułożony w zwykłym porządku alfabetycznym»
à la [wym. a la] «wykonany tak, by przypominał kogoś lub coś, np. cielęcina à la flaczki»
à la carte [wym. a la kart] «potrawy z jadłospisu, do wyboru»
a linea «od nowego wiersza»
a-moll «gama lub tonacja molowa»
a posteriori
1. «na podstawie faktów»
2. «w średniowieczu: formuła oznaczająca wnioskowanie ze skutków o przyczynach; w filozofii nowożytnej: termin określający poznanie na podstawie uprzedniego doświadczenia»
a priori
1. «bez zapoznania się z faktami»
2. «w średniowieczu: formuła oznaczająca wnioskowanie z przyczyn o skutkach; w filozofii nowożytnej: termin określający poznanie niezależne od doświadczenia»
à propos [wym. a propo] «wyrażenie wprowadzające temat wypowiedzi»
à rebours [wym. a rebur] «na odwrót»
a tergo «ułożony w odwróconym porządku alfabetycznym»
a vista, awista «bez przygotowania, od razu»
bric-à-brac [wym. brikabrak] «zbiór przedmiotów o charakterze antykwarycznym»
fil-à-fil [wym. filafil] «wełniana tkanina ubraniowa z przędzy czesankowej»
ménage à trois [wym. menaż a trua] «trójkąt małżeński»
pièce à thèse [wym. pjesates] «dramat mieszczański o charakterze dydaktyczno-publicystycznym, popularny w drugiej połowie XIX w.»
pied-à-terre [wym. pjedater] «mieszkanie, z którego korzysta się od czasu do czasu»
poco a poco [wym. poko a poko] muz. «z wolna, stopniowo»
roman à clef [wym. romãnakle] zob. powieść z kluczem.
roman à thèse [wym. romãnatez] zob. powieść z tezą.
terminus a quo [wym. terminus a kwo] «moment przyjęty za początek czegoś»
tête-à-tête I [wym. tetatet] «sam na sam, zwłaszcza z osobą przeciwnej płci»
tête-à-tête II [wym. tetatet] «spotkanie sam na sam dwóch osób, zwłaszcza przeciwnej płci»
tout à fait [wym. tut a fe] «całkiem, w zupełności»
vis-à-vis I [wym. wizawi] «naprzeciwko»
vis-à-vis II [wym. wizawi] «osoba znajdująca się lub mieszkająca naprzeciwko»
witamina A «witamina odgrywająca podstawową rolę w procesie widzenia»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia