Ziemia

Encyklopedia PWN

autochton
[gr. autós ‘sam’, chthṓn ‘ziemia’],
mieszkaniec danego kraju należący do jego pierwotnej, rdzennej ludności, w odróżnieniu od ludności późniejszej, napływowej; tubylec.
autochton
[gr. autós ‘sam’, chthṓn ‘ziemia’],
geol. masy skalne, które — mimo że uległy ruchom tektonicznym i przeważnie zostały zdeformowane (pofałdowane i pocięte uskokami) — pozostały na miejscu swego powstania i są zakorzenione w podłożu;
Auyán Tepuí
[aujạn t.],
płaskowyż na Wyż. Gujańskiej, w południowo-wschodniej Wenezueli, w środkowej części dorzecza rz. Caroní;
Avalon
[ạ̈wəlon],
celtycki raj lub kraina zmarłych, przedstawiane jako wyspa na mitycznym Zachodnim Oceanie, gdzie przebywają, zaznając rozkoszy łoża i podniebienia ci, którzy zasłużyli na pośmiertny żywot wieczny
Avezzano
[aweccạno],
m. w środkowych Włoszech, w regionie Abruzja, przy linii kol. Rzym–Pescara. W 1915 znacznie zniszczone w wyniku trzęsienia ziemi.
rdzenna ludność zachodniego Dagestanu, mieszkają także w Azerbejdżanie;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia