OKO

Encyklopedia PWN

Hrabal Bohumil Wymowa, ur. 28 III 1914, Brno-Židenice, zm. 3 II 1997, Praga,
pisarz czeski.
Hrebinka Jewhen, ur. 2 II 1812, Marianowka (gubernia połtawska), zm. 15 XII 1848, Petersburg,
pisarz ukraiński;
Huxley
[hạksli]
Aldous Leonard Wymowa, ur. 26 VII 1894, Godalming (hrab. Surrey), zm. 22 XI 1963, Los Angeles,
pisarz angielski.
niepodobna uwierzyć własnym oczom.
bojowe środki trujące o działaniu parzącym;
grupa ras małych psów myśliwskich;
Jefimenko Petro, ur. 21 XI 1884, Charków, zm. 15 IV 1969, Leningrad (ob. Petersburg),
archeolog ukr.;
jenot, junat, Nyctereutes procyonoides,
ssak drapieżny z rodziny psowatych;
Jezus Chrystus
[gr. Iēsoús < hebr. Yě(hô)šû‘a ‘Jahwe zbawieniem’, skrócone do Yěšû‘],
Jezus z Nazaretu, ur. między 8 a 7 r. p.n.e., zm. 7 IV 30(?) r. n.e.,
założyciel i centralna postać chrześcijaństwa, które uważa go zarazem za człowieka i wcielonego Syna Bożego.
Jopek Anna Maria, ur. 14 XII 1970, Warszawa,
piosenkarka i wokalistka jazzowa, także pianistka;
Joyce
[dżoıs]
James Augustine Aloysius Wymowa, ur. 2 II 1882, Dublin, zm. 13 I 1941, Zurych,
pisarz irlandzki, tworzący w języku angielskim, jeden z najwybitniejszych twórców nowoczesnej prozy.
kabuki
[jap. kabuku ‘pochylać się’, ‘wydziwiać’, ‘odbiegać od normy’],
jeden z gatunków klas. teatru japońskiego.
amer. rasa królików brojlerowych;
kałuski, obwód, Kałụżskaja ọbłast´,
jednostka terytorialna w centrum eur. części Rosji, nad górną Oką;
kameleony, Chamaeleonidae,
rodzina jaszczurek;
Karasiński Zygmunt, ur. 2 V 1898, Warszawa, zm. 21 IV 1973, Kopenhaga,
syn Adama, kompozytor;
karnozaury, Carnosauria,
grupa dużych dinozaurów drapieżnych (teropodów), która na przełomie triasu i jury oddzieliła się od celurozaurów, z którymi razem tworzy grupę tetanurów;
Kasimow, do 1471 Gorodiec-Mieszczorski,
m. rejonowe w Rosji, w obwodzie riazańskim, na Niz. Mieszczorskiej, na l. brzegu Oki.
m. w Rosji (obw. moskiewski), nad Oką;
Kawyn Stefan, ur. 28 III 1904, Lwów, zm. 29 IX 1968, Łódź,
historyk literatury polskiej;

Ilustracje, multimedia

Tabele, zestawienia

Słownik języka polskiego PWN

oko
1. «narząd wzroku»
2. «zdolność widzenia»
3. «wzrok w chwili patrzenia»
4. «kropla tłuszczu pływająca na powierzchni jakiegoś płynu»
5. «to, co jest kształtem podobne do oka lub pełni podobną funkcję»
6. «okrągła, lśniąca powierzchnia wody»
7. «duże oczko – pętelka w dzianinie, sieci itp.»
8. zob. oczko w zn. 9.
9. «służba obserwacyjna na dziobie statku pełniona przez marynarza w czasie złej widoczności»
10. «marynarz pełniący tę służbę»
11. «pętla na końcu liny, służąca m.in. do mocowania lin na omasztowaniu»

• oczny • oczysko
kocie oko «kamień półszlachetny, minerał barwy zielonawej o jedwabistym połysku, z widoczną po oszlifowaniu smugą światła przesuwającą się podczas obrotu kamienia»
oko cyklonu «obszar w centrum cyklonu tropikalnego»
oko magiczne «lampa elektronowa będąca wskaźnikiem strojenia w odbiorniku radiowym»
oko opatrzności «symbol opatrzności przedstawiony jako oko w trójkącie otoczonym promieniami»
tygrysie oko «odmiana kwarcu, minerał koloru żółtawego lub brunatnego o silnej migotliwości»
OK zob. okej.
okej, okay [wym. okej], OK, O.K. [wym. okej] «wszystko w porządku, dobrze, zgoda»
refrakcja oka «załamywanie promieni świetlnych przechodzących przez poszczególne części optycznego układu oka»
rozstawienie oczu, kości policzkowych «odległość od siebie oczu, kości policzkowych w linii prostej»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia