OKO

Encyklopedia PWN

manta, diabeł morski, Manta birostris,
ryba morska z rodziny orleniowatych;
Mariotte
[marjọt]
Edmé Wymowa, ur. 1620, Dijon, zm. 12 V 1684, Paryż,
francuski fizyk, meteorolog, fizjolog, ksiądz;
maska przeciwgazowa, pot. maska gazowa,
urządzenie z elastyczną osłoną szczelnie przylegającą do twarzy, chroniące twarz, oczy i drogi oddechowe przed substancjami szkodliwymi dla zdrowia (np. bojowymi środkami trującymi, środkami biol., radioaktywnymi); rozróżnia się m.p. filtracyjne i izolacyjne;
kulminacja masywu górskiego w północno-zachodniej części Beskidu Niskiego, między dolinami Białej od zachodu i Ropy od południowego wschodu;
Matejko Jan, ur. 24 VI 1838, Kraków, zm. 1 XI 1893, tamże,
malarz, najwybitniejszy przedstawiciel polskiego malarstwa historycznego.
Matsuo Bashō
[m. baśo:] Wymowa,
właśc. Matsuo Munefusa, ur. 1644, Ueno (prow. Iga, obecnie prefektura Mie), zm. 1694, Naniwa (obecnie część m. Osaka),
japoński poeta, pisarz i krytyk literacki;
Mceńsk, Mcensk,
m. w Rosji, w obwodzie orłowskim, na Wyż. Środkoworosyjskiej, nad Zuszą (dopływ Oki).
miejsca, gdzie okupanci niem. w czasie II wojny światowej (1939–45) dokonywali masowych egzekucji
Mieszczorska, Nizina, Mieszczọrskaja nịzmiennost´, Mieszczọra,
niz. w Rosji, między Klaźmą i Oką;
migrena
[fr. < gr.],
choroba cechująca się występowaniem bólów głowy, najczęściej połowiczych, dość stereotypowych u poszczególnych chorych;
fotograficznie pomniejszony (kilkadziesiąt razy) obraz dokumentu, strony czasopisma, książki, mapy itp., najczęściej nieczytelny nieuzbrojonym okiem;
archeol. kultura eneolitu występująca w 2. poł. III tysiącl. p.n.e. na Płw. Iberyjskim
Miłosz Czesław, ur. 30 VI 1911, Szetejnie (Litwa), zm. 14 VIII 2004, Kraków,
poeta, prozaik, eseista, uznawany za największego polskiego poetę XX w..
mimika
[gr. mimikós ‘naśladujący’],
ruchy mięśni twarzy i gra oczu, wyrażające stany psychiczne kreowanej przez aktora postaci;
minerały z grupy glinokrzemianów uwodnionych o strukturze warstwowej, tworzące skupienia złożone z drobnych, nierozpoznawalnych gołym okiem łusek;
odosobniona turnia w Tatrach Wysokich, nad Morskim Okiem;
rz. w eur. części Rosji, prawy dopływ Oki;
Moore
[muər]
Roger, ur. 14 X 1927, Londyn, zm. 23 V 2017, Crans-Montana (Szwajcaria),
brytyjski aktor filmowy;
archeol. kultura mieszkańców strefy leśnej nad górnym Dnieprem i w dorzeczu górnej Oki (IV–VII w.);

Ilustracje, multimedia

Tabele, zestawienia

Słownik języka polskiego PWN

oko
1. «narząd wzroku»
2. «zdolność widzenia»
3. «wzrok w chwili patrzenia»
4. «kropla tłuszczu pływająca na powierzchni jakiegoś płynu»
5. «to, co jest kształtem podobne do oka lub pełni podobną funkcję»
6. «okrągła, lśniąca powierzchnia wody»
7. «duże oczko – pętelka w dzianinie, sieci itp.»
8. zob. oczko w zn. 9.
9. «służba obserwacyjna na dziobie statku pełniona przez marynarza w czasie złej widoczności»
10. «marynarz pełniący tę służbę»
11. «pętla na końcu liny, służąca m.in. do mocowania lin na omasztowaniu»

• oczny • oczysko
kocie oko «kamień półszlachetny, minerał barwy zielonawej o jedwabistym połysku, z widoczną po oszlifowaniu smugą światła przesuwającą się podczas obrotu kamienia»
oko cyklonu «obszar w centrum cyklonu tropikalnego»
oko magiczne «lampa elektronowa będąca wskaźnikiem strojenia w odbiorniku radiowym»
oko opatrzności «symbol opatrzności przedstawiony jako oko w trójkącie otoczonym promieniami»
tygrysie oko «odmiana kwarcu, minerał koloru żółtawego lub brunatnego o silnej migotliwości»
OK zob. okej.
okej, okay [wym. okej], OK, O.K. [wym. okej] «wszystko w porządku, dobrze, zgoda»
refrakcja oka «załamywanie promieni świetlnych przechodzących przez poszczególne części optycznego układu oka»
rozstawienie oczu, kości policzkowych «odległość od siebie oczu, kości policzkowych w linii prostej»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia