OKO

Encyklopedia PWN

Gabe Dora, ur. 28 VIII 1888, Charmanłyk (Dobrudża), zm. 17 II 1983, Sofia,
bułgarska poetka i tłumaczka;
gen
[gr. génos ‘ród’, ‘pochodzenie’, ‘gatunek’],
fragment DNA (lub u niektórych wirusów RNA) kodujący określone białko lub RNA.
ogół gatunków zwierząt bezświetlnej strefy, głównie mórz i oceanów (abisal) i głębokich jezior (profundal);
wet. zakaźna, mało zaraźliwa choroba wirusowa bydła i bawołów, wywoływana przez wirus z rodziny Herpesviridae;
Godaigo, imię książęce Takaharu, ur. 1288, zm. 1339,
cesarz japoński panujący 1318–39;
gogle
[ang.],
sport okulary z nietłukącego się materiału, z oprawą przylegającą do twarzy;
archeol. kultura wczesnej i rozwiniętej epoki żelaza z terenów międzyrzecza Oki i Wołgi (VII w. p.n.e.–przeł. IV i V w. n.e.);
magazyn kulinarny w TVN;
Graves
[greıwz]
Robert James, ur. 27 III 1797, Dublin, zm. 20 III 1853, tamże,
internista irlandzki;
Gullberg
[gụ̈lbärj]
Hjalmar Robert, ur. 30 V 1898, Malmö, zm. 19 VII 1961, Sztokholm,
poeta szwedzki;
Guś Chrustalny, Guś-Chrustạlnyj,
m. rejonowe w Rosji, w obwodzie włodzimierskim, we wschodniej części Niz. Mieszczorskiej, nad rz. Guś (dopływ Oki).
gwiazdy podwójne, których składniki spostrzega się na sferze niebieskiej okiem nieuzbrojonym lub przez teleskop jako odrębne źródła światła.
amerykańska rasa kotów;
Heidegger
[hạidr]
Martin Wymowa, ur. 26 IX 1889, Messkirch (Badenia), zm. 26 V 1976, Fryburg Bryzgowijski,
filozof niemiecki.
Herkules, Hercules,
astr. rozległy gwiazdozbiór nieba północnego;
Herling-Grudziński Gustaw, ur. 20 V 1919, Kielce, zm. 4 VI 2000, Neapol,
prozaik, krytyk literacki, publicysta, autor wspomnień Inny świat.
Hobbes
[hobz]
Thomas Wymowa, ur. 5 IV 1588, Malmesbury, zm. 4 XII 1679, Hardwick,
angielski filozof i myśliciel polityczny.
Holappa Pentti Vihtori, ur. 11 VIII 1927, Ylikiiminki, zm. 10 X 2017, Helsinki,
pisarz fiński; tłumacz literatury francuskiej;
człowiek szary, nie rzucający się w oczy, nikomu nie znany (Plaut).

Ilustracje, multimedia

Tabele, zestawienia

Słownik języka polskiego PWN

oko
1. «narząd wzroku»
2. «zdolność widzenia»
3. «wzrok w chwili patrzenia»
4. «kropla tłuszczu pływająca na powierzchni jakiegoś płynu»
5. «to, co jest kształtem podobne do oka lub pełni podobną funkcję»
6. «okrągła, lśniąca powierzchnia wody»
7. «duże oczko – pętelka w dzianinie, sieci itp.»
8. zob. oczko w zn. 9.
9. «służba obserwacyjna na dziobie statku pełniona przez marynarza w czasie złej widoczności»
10. «marynarz pełniący tę służbę»
11. «pętla na końcu liny, służąca m.in. do mocowania lin na omasztowaniu»

• oczny • oczysko
kocie oko «kamień półszlachetny, minerał barwy zielonawej o jedwabistym połysku, z widoczną po oszlifowaniu smugą światła przesuwającą się podczas obrotu kamienia»
oko cyklonu «obszar w centrum cyklonu tropikalnego»
oko magiczne «lampa elektronowa będąca wskaźnikiem strojenia w odbiorniku radiowym»
oko opatrzności «symbol opatrzności przedstawiony jako oko w trójkącie otoczonym promieniami»
tygrysie oko «odmiana kwarcu, minerał koloru żółtawego lub brunatnego o silnej migotliwości»
OK zob. okej.
okej, okay [wym. okej], OK, O.K. [wym. okej] «wszystko w porządku, dobrze, zgoda»
refrakcja oka «załamywanie promieni świetlnych przechodzących przez poszczególne części optycznego układu oka»
rozstawienie oczu, kości policzkowych «odległość od siebie oczu, kości policzkowych w linii prostej»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia