Kryształem idealnym

Encyklopedia PWN

pojęcie stosowane w rozważaniach krystalograf., oznaczające kryształ, w którym wszystkie ściany należące do jednej krystalograf. postaci prostej mają taki sam kształt i te same rozmiary oraz znajdują się w takiej samej odległości od środka kryształu.
kryształ
[gr. krýstallos],
ciało w stałym stanie skupienia, o prawidłowej budowie wewnętrznej, ograniczone naturalnymi płaskimi ścianami, tworzącymi wypukły wielościan (krystalograficzne postacie).
kryształ ciekły, ciecz anizotropowa, faza mezomorficzna,
stan skupienia pośredni między cieczą zwykłą (izotropową) a zwykłym kryształem;
kryształ zbudowany z bloków o idealnej sieci przestrzennej (o rozmiarach liniowych rzędu 10–5 cm lub mniejszych), nieznacznie skręconych względem siebie.
bardzo cienki, podobny do włosa monokryształ o średnicy rzędu 1 µm i stosunku długości do średnicy ok. 103;
dyslokacja
[łac.],
fiz. liniowy defekt struktury krystalicznej (defekty struktury krystalicznej);

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia