Iranie

Encyklopedia PWN

Tabataba’i Muhammad Husajn, Muḥammad Ḥusayn Ṭabā’ī, ur. 1903, Tebriz, zm. XI 1981, Kumm,
szyicki teolog i filozof z Iranu;
Tebriz, Tabrīz,
m. w północno-zachodnim Iranie, niedaleko granicy z Turcją i Azerbejdżanem, na Wyż. Armeńskiej, u podnóża masywu wulkanicznego Sahand, nad rz. Talche, na wys. ok. 1400 m;
Transirańska, Kolej, Rāhāhan-e Sartāsarī-ye Īrān,
linia kol. w Iranie, łącząca wybrzeże M. Kaspijskiego (port Bandar-e Torkaman) z wybrzeżem Zat. Perskiej (Bandar-e Chomejni);
grupa ludów spokrewnionych językowo, lecz zróżnicowanych pod względem kulturowym.
naród tworzący podstawową ludność Turkmenistanu (ok. 4,4 mln, pocz. XXI w.), mieszkają też w północnym Afganistanie, Iranie, wschodniej Turcji;
Urmia, Rezaije, Daryāche-ye Urumīye, Daryāche-ye Rezā‘iye,
jezioro bezodpływowe w północno-zachodnim Iranie — największe w kraju, w południowej części Wyż. Armeńskiej, w śródgórskim zagłębieniu tektonicznym, na wys. 1275 m;
Abadan, Ābādān,
m. w południowo-zachodnim Iranie, w ostanie Chuzestan, na l. brzegu rz. Szatt al-Arab, ok. 50 km od jej ujścia do Zat. Perskiej.
Ahwaz, Ahvāz,
pole naftowe i gazowe w Iranie (ostan Chuzestan), na południowy wschód od m. Ahwaz;
Ahwaz, Ahvāz, Miasto Chuzów,
m. w południowo-zachodnim Iranie, na Niz. Mezopotamskiej, nad rz. Karun.
ajatollah
[pers. < arab. ajat Allah ‘cudowny znak Boga’],
honorowy muzułmański tytuł naukowy;
Alamut, Alamūt,
miejscowość w północnym Iranie (ostan Kazwin);
Amol, Āmol,
m. w północnym Iranie, w ostanie Mazandaran, u północnego podnóża gór Elburs, 19 km od ujścia rz. Haraz do M. Kaspijskiego. W VIII w. znany ośrodek handl. i nauk.; wielokrotnie niszczony przez trzęsienia ziemi i powodzie.
Anahita
[staroirańskie, ‘niepokalana’],
mit. pers. staroirań. bogini, czczona jako władczyni wód i bóstwo płodności;
Anarak, Anārak,
miejscowość w środkowym Iranie, w północno-wschodniej części ostanu Isfahan.
Anszan, Anzān,
jedno z państw federacji Elam, ob. w Iranie (ostan Fars), na wyż. Marw Daszt.
Antioch I Soter, Antíochos Sōtḗr
[gr., ‘zbawca’],
z dynastii Seleucydów,
ur. 324 p.n.e., zm. 261 p.n.e.,
król Azji od 281, syn Seleukosa I Nikatora i Apamy;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia