Iranie

Encyklopedia PWN

nacjonalizacja
[łac. natio ‘naród’],
jedna z form upaństwowienia, przejęcie przez państwo praw własności ziem, przedsiębiorstw i kapitału na podstawie odrębnego aktu prawnego;
Irańska, Wyżyna, pers. Felāt-e Irān, urdu Daśt-e-Irān, ang. Plateau of Iran,
wyż. w Azji Południowo-Zachodniej, między M. Kaspijskim i Niz. Turańską na północy, M. Arabskim i Zat. Perską na południu, górami Hindukusz i Niz. Hindustańską na wschodzie oraz Niz. Mezopotamską i Wyż. Armeńską na zachodzie;
Meszhed, Mashhad,
m. w północno-wschodnim Iranie, w dolinie rz. Kaszaf, oddzielającej pasma górskie Kuh-e Binalud i Kuh-e Szah Dżahan, na wys. 985 m;
konflikt zbrojny pomiędzy Irakiem a Iranem IX 1980–VIII 1988.
potomkowie kalifa Alego Ibn Abi Taliba, brata stryjecznego Mahometa i męża jego córki Fatimy;
Bisotun, Bīsotūn, Behistun, dawniej Baghestan,
miejscowość w zachodnim Iranie, przy drodze prowadzącej z Medii do Babilonii.
Buszahr, Buszir, Ostān-e Būshahr,
ostan (prowincja) w południowym Iranie, nad Zat. Perską;
Cyrus II Starszy, gr. Kýros, z dynastii Achemenidów, data ur. nieznana, zm. 529 p.n.e.,
twórca imperium achemenidzkiego rozciągającego się od Azji Mniejszej po Azję Centralną.
specyficzna, dostosowana do religijnych zasad islamu interpretacja społecznego procesu gospodarowania.
Isfahan, Esfahān,
ostan (prowincja) w środkowym Iranie, na Wyż. Irańskiej;
Isfahan, Esfahān,
m. w środkowym Iranie, w kotlinie między górami Zagros i Kuh-e Rud, nad rz. Zajanderud, na wys. ok. 1580 m;
Masdżed-e Solejman, Masjed-e Soleymān,
m. w południowo-zachodnim Iranie, w ostanie Chuzestan, na zachodnim pogórzu Zagrosu.
nizaryci, nizāriyya, asasyni,
skrajny odłam isma’ilizmu (isma’ilici), zapoczątkowany ok. 1081 przez perskiego misjonarza Fatymidów, Hasana Ibn as-Sabbaha (zm. 1124);
onager, Equus onager,
gatunek ssaka nieparzystokopytnego z rodziny koniowatych, blisko spokrewniony z kułanem i kiangiem; obecnie niemal całkowicie wytępiony, w stanie dzikim przetrwały jedynie małe populacje na półpustyniach i pustyniach w środkowym Iranie, Indiach i Turkmenii; dawniej rozprzestrzeniony na północ od Kazachstanu przez Kaukaz po Ukrainę, a na południe od Turcji, Afganistanu po zachodnie Indie;
dynastia szachów panująca w Iranie 1926–79;
geogr. obszar lądu w strefie klimatu suchego, pozbawiony roślinności lub z niską roślinnością rozproszoną, pokrywającą mniej niż 10% powierzchni.
nadzwyczajna zmiana w stosunkach własności ziemi wprowadzona na drodze ustawowej ze względów społecznych, narodowych, politycznych lub, rzadziej, ekonomicznych, polegająca na wywłaszczeniu wielkich posiadaczy z całości lub części ich ziemi i rozparcelowaniu jej między bezrolnych lub małorolnych chłopów z jednoczesnym nadaniem im tytułu własności.
etnogr. jeden z ludów tureckich;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia