Mauritius
 
Mauritius — wyspa cukru
rodzaj — wyspa
nazwa — Mauritius
państwo — Mauritius
położenie — Ocean Indyjski, archip. Maskarenów
powierzchnia — 1,9 tys. km2
Gdy samolot nadlatuje nad Mauritius, w dole widać rozległe, zielone pola trzciny cukrowej. Spośród nich wyłaniają się góry o dziwnych, poszarpanych kształtach. To resztki dawnych wulkanów, zwane górami Sawannowymi, Bambusowymi, Białymi, Fajansowymi. Piękne nazwy, prawda? Nawet jeśli nie do końca odpowiadają rzeczywistości. Ze wszystkich kawałków wyspy najciekawszy jest południowy zachód. Pól trzcinowych tam najmniej, za to zachowała się naturalna roślinność, porastająca góry rzeki Czarnej. Spośród niej wyrasta najwyższy szczyt Mauritiusa — Piton de la Rivière Noir (827 m n.p.m.). W pobliżu powstało wiele wiszących wodospadów, z których woda cienkim strumieniem tryska w głębokie przepaście porośnięte bujną zielenią. W niektórych miejscach erozja nadała starym pokrywom bazaltowym szczególne barwy — od żółci po czerwień i brąz. To „Kolorowe ziemie”.
Mauritius w początkach XIX w. przeszedł z rąk francuskich pod berło brytyjskie i stał się jednym z największych dostarczycieli cukru do Anglii. Trzcina cukrowa udawała się wspaniale. Do 1835 r. na plantacjach pracowali niewolnicy, później najemnych robotników rolnych ściągnięto z brytyjskich Indii. Do 1909 r. — ostatniego roku imigracji hinduskiej — przybyło blisko 450 tys. kulisów! To dlatego większość ludności wyspy to Hindusi. Na ulicach widać też licznych potomków czarnych niewolników. Europejczycy stanowią tylko kilka procent populacji.
Przez wieki królem Mauritiusa był cukier. Dopiero niedawno, okazało się że turystyka też przynosi dobrobyt. I tak wyspa ta stała się celem pielgrzymek turystów z całego świata. Bo trudno oderwać oczy od wód Oceanu Indyjskiego oblewających Mauritius. Przybierają one szczególne barwy. To zasługa raf koralowych i rozległych płycizn. Rekiny w laguny się nie zapuszczają, za to wody Mauritiusa roją się od langust, krewetek, krabów i małych kolorowych rybek.
Maciej Jędrusik
Ilustracje
Mauritius, okolice Chamarel fot. T. Sokołowski/Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Port Louis, widok ogólny (Mauritius)fot. M. Jędrusik/Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Rodrigues, zatoka Anse Nicolas (Mauritius) fot. T. Sokołowski/Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia