zigurat
 
Encyklopedia PWN
zigurat, akadyjskie zikkurat
[‘wieża sakralna, świątynna’],
charakterystyczna dla architektury starożytnej Mezopotamii budowla tarasowa;
w kształcie kilkukondygnacyjnej, zwężającej się ku górze wieży, zwieńczonej świątynią (kaplicą), zwaną górną, której kolejne piętra zwężały się schodkowo ku górze tworząc tarasy; poszczególne kondygnacje były połączone zewnętrznymi schodami lub rampami; z górnych tarasów dokonywano też obserwacji astronomicznych; rdzeń ziguratu budowano z cegły suszonej, okładzinę — z cegły palonej, do odprowadzenia wody służył system drenów; w pobliżu ziguratu sytuowano niekiedy świątynię zwaną dolną; ziguraty wraz z dolną świątynią tworzyły główną część okręgu kultowego; najlepiej zachowany zigurat znajduje się w Ur (częściowo zrekonstruowany).
Ilustracje
Aszur, zigurat, północno-wschodnia część miasta, widoczne ruiny ziguratu, XIX–VII w. p.n.e. (Irak)fot. F.M. Stępniowski/Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia