psychologia poznawcza
 
Encyklopedia PWN
psychologia poznawcza,
jeden z gł. kierunków psychologii współcz., kładący nacisk na rolę procesów poznawczych (spostrzegania, myślenia, pamięci) i wytworzonych na ich podstawie wewn. struktur (poznawczej reprezentacji świata) w regulacji zachowania się człowieka.
Struktury te stały się w psychologii poznawczej gł. przedmiotem badań, i to niezależnie od dziedziny tych badań; wyróżnia się więc psychologię poznawczą społeczną, psychologię poznawczą osobowości (np. G. Kelly’ego teoria konstruktów osobistych), poznawczą neuropsychologię, jak też poznawcze kierunki psychologii klinicznej i psychoterapii. Nazwa kierunku pochodzi od tytułu pracy U. Neissera Cognitive Psychology, opublikowanej 1967. Od 1975 psychologia poznawcza rozwija się w ścisłym powiązaniu z nauką o poznawaniu (cognitive science), która jest ogólną teorią umysłu ulokowaną na pograniczu informatyki, semiotyki, logiki i psychologii (D. Bobrow, A.M. Collins).
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia