nikotynizm
 
Encyklopedia PWN
nikotynizm,
przewlekłe palenie lub żucie tytoniu, także zażywanie tabaki;
jest jednym z najszkodliwszych dla zdrowia nałogów; dopiero w latach 80. XX w. chroniczne i nadmierne używanie tytoniu uznano za jedną z form uzależnienia; w dymie tytoniowym prócz nikotyny znajduje się wiele szkodliwych substancji, jak: tlenek węgla, związki pirydynowe, kreozolowe; nikotynizm prowadzi do trwałych zmian narządów i układów, wywołując rozmaite dolegliwości: nieżyt dróg oddechowych i pokarmowych, podwyższenie ciśnienia krwi, bóle głowy, osłabienie pamięci i wzroku, zapalenie nerwów wzrokowych, niepokój sercowy, bóle dławicowe; stwierdzono związek nikotynizmu z rakiem oskrzeli, płuc i warg; u kobiet ciężarnych nikotynizm jest przyczyną wzrostu liczby poronień i porodów przedwczesnych; w Polsce od lat 90. XX w. obowiązują ograniczenia w reklamie wyrobów tytoniowych, zakaz palenia w wielu miejscach publicznych, sprzedaży wyrobów tytoniowych osobom niepełnoletnim oraz nakaz umieszczania na paczkach papierosów napisów informujących, że palenie tytoniu prowadzi do wielu groźnych chorób; prowadzi się też kampanię na rzecz zwalczania nałogu palenia papierosów, np. akcja Dzień bez papierosa. Na początku lat 90. palaczami tytoniu było 57% dorosłych mężczyzn i 45% kobiet; w 2002 liczby te zmniejszyły się odpowiednio do 39 i 19%; w 2000 przyczyną 4,9 mln zgonów na świecie było palenie papierosów.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia