nakrycie
 
Encyklopedia PWN
nakrycie,
mat. pojęcie z zakresu topologii: n. przestrzeni X nazywa się przekształcenie ciągłe p przestrzeni Y na X, takie że dla każdego punktu xX istnieje jego otoczenie otwarte U, którego przeciwobraz przy p jest sumą rozłącznych otwartych podzbiorów Y, przy czym p każdy z tych podzbiorów przekształca homeomorficznie na U (homeomorfizm);
n. okręgu, traktowanego jako zbiór liczb zespolonych o module 1, jest np. przekształcenie p: ℝ → S1 określone wzorem p(x) = cos x + &imath.x; sin x, polegające na nieskończeniekrotnym nawinięciu prostej na okrąg; n. jest również przekształcenie q: S1S1 określone wzorem q(z) = zn (n-krotne nawinięcie okręgu na siebie).
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia