lakiery
 
Encyklopedia PWN
lakiery
[sanskr. lākṣā],
wyroby, które po naniesieniu na podłoże są zdolne do tworzenia przeświecających powłok o właściwościach dekoracyjnych lub ochronnych;
podstawowymi składnikami lakierów są spoiwa — roztwory, emulsje lub zawiesiny substancji błonotwórczych w rozpuszczalnikach org. (w tzw. lakierach stuprocentowych rozpuszczalnik jest substancją błonotwórczą) lub w wodzie i ewentualnie innych składników, takich jak: plastyfikatory, sykatywy, utwardzacze, substancje matujące i inne środki pomocnicze, a w lakierach barwnych — także barwniki. Od rodzaju spoiwa zależą właściwości uzyskanych z lakierów powłok — ich przyczepność do podłoża, wytrzymałość mech., odporność na działanie czynników fiz. i chem., elastyczność, twardość. Podstawowym kryterium podziału lakierów jest skład spoiwa; dodając do lakierów pigmenty, uzyskuje się emalie lakiernicze i farby.
zgłoś uwagę

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia