krzemoorganiczne związki
 
Encyklopedia PWN
krzemoorganiczne związki,
związki org. o cząsteczkach zawierających trwałe wiązania krzem–węgiel (Si–C);
w związkach krzemoorganicznych mogą także występować wiązania krzem–azot i krzem–siarka; do najważniejszych grup związków krzemoorganicznych należą: podobne do węglowodorów alkilosilany i arylosilany, np. metylosilan CH3SiH3, tetrafenylosilan (C6H5)4Si; fluorowcosilany, np. metylotrichlorosilan CH3SiCl3; silanole, np. silanol H3SiOH, trimetylosilanol (CH3)3SiOH; siloksany, np. heksametylodisiloksan (CH3)3SiOSi(CH3)3; estry sililowe, np. octan trimetylosililu (CH3)3SiOOCCH3; sililoaminy, np. trisililoamina (H3Si)3N. Właściwości tych grup związków krzemoorganicznych są podobne do właściwości związków węgla mających analog. grupy funkcyjne. Wiązanie Si–Si ma mniejszą trwałość niż wiązanie C–C, natomiast wiązanie Si–O ma większą trwałość niż wiązanie C–O. W związku z tym silany o rozgałęzionych łańcuchach krzemowych są mało trwałe, natomiast dużą trwałością odznaczają się polimery silikonowe zawierające łańcuchy i siatki wiązań –Si–O–Si–; otrzymuje się je w wyniku hydrolizy pochodnych dichloro- lub trichlorosilanów, np.
 
gdzie R — alkil lub aryl; one też mają największe zastosowanie — oleje, smary, żywice, elastomery (silikony).
zgłoś uwagę

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia