dywizjonizm
 
Encyklopedia PWN
dywizjonizm
[fr. divisionnisme < łac. divisio ‘podział’, ‘dzielenie’],
szt. plast. metoda malowania odkryta i stosowana przez malarzy impresjonistów w latach 60. i 70. XIX w.;
utworzony na podstawie odkryć optyki, zwłaszcza rozszczepienia wiązki światła białego na poszczególne barwy (barwy tęczy) oraz badań E. Chevreula, a następnie H. Helmholza i O. Rooda, dotyczących zjawiska jednoczesnego kontrastu barwy, a także na podstawie praw fizjologii i psychologii widzenia; zamiast mieszania farb na palecie, impresjoniści posługiwali się wyłącznie czystymi kolorami; metoda dywizjonizmu polegała na kładzeniu farb krótkimi dotknięciami pędzla; neoimpresjoniści przetworzyli i rozwinęli dywizjonizm tworząc pointylizm.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia