bucchero nero
 
Encyklopedia PWN
bucchero nero
[bukkẹro n.; wł.],
typowa ceramika etruska o czarnej lśniącej powierzchni i czarnym przełomie, uzyskiwana przez wypalanie w warunkach redukcyjnych (ze zmiennym dopływem tlenu);
dekorowana motywami rytymi lub reliefowymi o skomplikowanych kształtach; wyrabiana od poł. VII w. do V w. p.n.e. początkowo w Caere, następnie w innych miastach — Wulczi, Tarkwinie, Chiusi, Orvieto.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia