Songhaj
 
Encyklopedia PWN
Songhaj, Sonraj, zw. także Gao,
dawne państwo w Afryce Zachodniej, VII–XVII w.;
za pośrednictwem kupców z Afryki Północnej w Songhaju rozprzestrzenił się islam (przed ok. 1103), szczególnie wśród elit władzy; w XIV w. uzależniony od Mali; w XV w. za panowania Sonni Alego z dyn. Sonni i Askia Mohammeda (1493–1529) z dyn. Askia Songhaj zdobył dominującą pozycję w Sudanie Zachodnim, podporządkował sobie ważne ośr. handl. (Timbuktu — 1469, Dżenne — 1471) i większość dawnych posiadłości Mali, kontrolując w tym okresie większość szlaków handl. łączących Sudan Zachodni z Afryką Północną; ważnym źródłem dochodów był także handel solą, niewolnikami; państwo, osłabione od poł. XVI w. waśniami dynastycznymi, rozpadło się po klęsce zadanej 1591 przez inwazję marokańską.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia