Mjanma. Gospodarka
 
Encyklopedia PWN
Mjanma. Gospodarka.
Mjanma jest krajem słabo rozwiniętym; przeprowadzana od 1989 prywatyzacja sektora państwowego, obejmującego banki, kopalnie, zakłady przemysłu przetwórczego i transport, a także liberalizacja przepisów dotyczących inwestycji zagranicznych spowodowały napływ kapitału m.in. z Wielkiej Brytanii, Singapuru, Tajlandii, Japonii. Podstawową gałęzią gospodarki jest tradycyjne rolnictwo, zatrudniające 70% zawodowo czynnych, które wraz z leśnictwem i rybołówstwem wytwarza 53,9% produktu krajowego brutto; PKB wg parytetu siły nabywczej na 1 mieszkańca wynosił 1,9 tys. dolarów USA (2007).
Przemysł. Znaczne zasoby surowców miner. są wykorzystywane w niewielkim stopniu; górnictwo dostarcza 0,5% wartości PKB (2003); wydobycie ropy naft. ok. 1 mln t (nie zaspokaja zapotrzebowania krajowego) i gazu ziemnego w środkowej części niz. Irawadi, rud metali (antymon, wolfram, cyna, miedź, cynk, nikiel), zwłaszcza na południu kraju (okręg Tanintajin) i na wyż. Szan, oraz kamieni szlachetnych (gł. rubiny, szafiry, szmaragdy). Przemysł energ. (niewielkie elektrownie wodne i naft.) wytwarza ok. 140 kW.h energii elektrycznej na 1 mieszk. (jeden z najniższych wskaźników w świecie); najlepiej rozwinięty przemysł spoż. (łuszczarnie ryżu, olejarnie, cukrownie) oraz drzewny (tartaki, produkcja celulozy i papieru); w początkowej fazie rozwoju jest przemysł włók., chem. (nawozy sztuczne), cementowy, rafineryjny (rafinerie ropy naft. w Czauk i Thanljin); poza tym huta cyny (Thanljin), miedzi (Monywa) i stalownia; gł. ośr. przemysłu: Rangun, Mandalaj, Mulmejn; rozwinięte rzemiosło (sprzęt domowy, wyroby z laki i srebra).
Rolnictwo. Ponad 15% pow. kraju zajmują użytki rolne, gł. w delcie i dolinie Irawadi oraz w dolinie rz. Sittaun; występuje duże rozdrobnienie areału rolnego (większość gospodarstw ma poniżej 4 ha) oraz utrzymuje się tradycyjna technika uprawy (m.in. gospodarka żarowa w górach). Najważniejszą rośliną uprawną jest ryż (1/2 pow. zasiewów), zbierany na ogół jeden raz w roku (słabo rozwinięte systemy irygacyjne); poza tym uprawia się trzcinę cukrową, rośliny tłuszczodajne (gł. orzeszki ziemne), maniok, kukurydzę, jutę, bawełnę oraz palmę kokosową i kauczukowiec (strefa wybrzeża); hodowla (skupiona gł. na wyż. Szan) bydła, bawołów (siła pociągowa), trzody chlewnej, kóz oraz słoni używanych do prac leśnych; niewielkie przybrzeżne i śródlądowe połowy ryb. Ważną rolę odgrywa eksploatacja lasów, zwłaszcza drewna tekowego (Mjanma jest jednym z gł. świat. eksporterów tego surowca).
Transport i łączność. Podstawowe znaczenie w transporcie odgrywa żegluga śródlądowa (12,8 tys. km dróg wodnych) oraz transport juczny; dł. linii kol. (wąskotorowe) 4,0 tys. km (2004); gł. połączenie Rangun–Mandalaj–Mjitkina), drogowych 27 tys. km (połowa przejezdna tylko w porze suchej), w tym ok. 12% tys. km o ulepszonej nawierzchni; gł. porty mor.: Rangun, Basejn, Mulmejn, Sittwe; międzynarodowy port lotniczy w Mingadalon k. Rangunu, Pagan, Mandalaj. Flota handl. Birmy składa się ze 34 statków (łącznie 621 tys. DWT). Telefonia stacjonarna słabo rozwinięta; w użyciu 92 tys. telefonów komórkowych.
Handel zagraniczny. Mjanma ma ujemny bilans wymiany handl.; wartość eksportu 3,1 mld dol. USA (2004), importu — 3,5 mld dol. USA; eksport ryżu, drewna, kauczuku, juty i bawełny; import maszyn, środków transportu, chemikaliów, żywności i paliw; gł. partnerzy handl.: Tajlandia, Chiny, Singapur, Indie, Korea Południowa. Wyniki handlu zagr. kształtują się zależnie od cen drewna tekowego i ryżu na rynkach światowych.
zgłoś uwagę
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia