wtórnych

Encyklopedia PWN

wtórne drewno, zw. drewnem technicznym,
bot. tkanka roślin naczyniowych powstająca z miazgi łykodrzewnej;
określenie zaostrzonej XVI–XVIII w. formy poddaństwa (poddaństwo osobiste) w środkowej i wschodniej Europie.
bot. proces pogrubiania łodygi lub korzenia u roślin;
ekon. rynek, na którym są dokonywane transakcje papierami wartościowymi po ich wstępnej emisji na rynku pierwotnym;
emisja elektronów zachodząca pod wpływem padającego na ciało strumienia elektronów lub jonów o dostatecznie dużej energii;
produkcja na poziomach troficznych konsumentów (destruentów, roślinożerców i drapieżników).
skóra otrzymywana z rozwłóknionych odpadów skór bydlęcych garbowanych (cyplowin, strużyn) i sklejonych żywicą syntetyczną;
mikroskop elektronowy skaningowy, ang. Scanning Elektron Microscope (SEM),
rodzaj mikroskopu elektronowego, w którym wiązka elektronów, skupiona na powierzchni badanej próbki w plamkę o bardzo małej średnicy (do 0,1 nm), omiata wybrany prostokątny obszar powierzchni ruchem skanującym, linia po linii.
fotopowielacz
[gr.],
powielacz fotoelektronowy, fotomnożnik,
rodzaj lampy fotoelektronowej wieloelektrodowej;
pozostałość magnetyczna naturalna, ang. Natural Remanent Magnetization (NRM),
pozostałość magnet. uzyskana przez skały w ziemskim polu magnet. podczas ich powstawania i w czasie historii geol.;
nie ma jednej, powszechnie przyjętej definicji prawa, ponieważ zgoda na znaczenie tego terminu jest uzależniona od akceptowanego stanowiska filozoficznego.
strumień wysokoenergetycznych cząstek docierających do zewnętrznych warstw atmosfery ziemskiej z przestrzeni kosmicznej (promieniowanie kosmiczne pierwotne) bądź też powstałych w wyniku zderzeń tych cząstek z atomami atmosfery (promieniowanie kosmiczne wtórne).
fiz. zjawisko powstawania w ośrodku, w którym się rozchodzi fala pierwotna, fal wtórnych (niespójnych z nią), rozchodzących się w różnych kierunkach;
filoz. jedna z 3 podstawowych, oprócz rozumu i woli, sfer ludzkiej duszy.
jedno z podstawowych pojęć socjologii. Grupa społeczna jest zbiorowością ludzi zespolonych więzią społeczną, przejawiającą się w poczuciu łączności, przynależności grupowej i działaniu na rzecz realizacji wspólnych celów.
bot. jeden z 3 podstawowych typów organów roślin naczyniowych (obok łodygi i liści), zwykle umocowujący roślinę w podłożu i pobierający zeń wodę i sole mineralne;
mózg, mózgowie, encephalon,
u kręgowców największe skupisko komórek nerwowych (neuron) stanowiące zespół najwyższych ośrodków czuciowych, kojarzeniowych i ruchowych, tworzące z rdzeniem kręgowym ośrodkowy układ nerwowy; m. jest położony w mózgoczaszce.
ogniwo galwaniczne, ogniwo elektrochemiczne,
źródło energii elektrycznej, składające się zwykle z 2 różnych półogniw (elektroda) stykających się od strony elektrolitu bezpośrednio (jeśli elektrolit jest wspólny) albo pośrednio poprzez błonę półprzepuszczalną lub klucz elektrolityczny.

Materiały dodatkowe

Boże Narodzenie, łac. Natale Domini,
chrześcijańskie święto obchodzone od starożytności dla wspomnienia i uczczenia narodzin (wcielenia) Jezusa Chrystusa.

Słownik języka polskiego PWN

wtórny
1. «powstały w wyniku przekształceń lub jako następstwo czegoś»
2. «powstający, otrzymywany itp. po raz drugi»
3. «mniej ważny»
4. «naśladujący coś, pozbawiony oryginalności»

• wtórnie • wtórność
wtórny analfabetyzm «utrata umiejętności czytania i pisania»
• wtórny analfabeta
rynek wtórny papierów wartościowych «rynek, na którym obraca się papierami wartościowymi sprzedanymi przez ich pierwszych posiadaczy»
surowce wtórne «odpady produkcyjne lub zużyte materiały, które po przetworzeniu mogą być użyte do produkcji czegoś»
uzwojenie wtórne «uzwojenie, z którego odbierana jest moc elektryczna»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia