w rachunku bieżącym

Encyklopedia PWN

ekon. składnik rocznego sprawozdania finansowego przedsiębiorstwa; zestawienie elementów tworzących wynik finansowy w roku bieżącym i w roku poprzednim, odzwierciedlające uzyskane przychody i ponoszone koszty; jest też nazywany rachunkiem wyników.
kredyt
[łac. creditum ‘pożyczka’, ‘dług’],
ekon. pożyczka, transakcja polegająca na tym, że: jedna ze stron (wierzyciel lub kredytodawca) stawia do dyspozycji drugiej strony środki pieniężne, dobra realne bądź inne świadczenia albo zobowiązuje się pokrywać do określonej wysokości jej zadłużenie bądź wykonywać dyspozycje płatnicze; druga strona (dłużnik lub kredytobiorca) zwraca w ustalonych terminach równowartość wykorzystanych środków, a ponadto płaci kredytodawcy wynagrodzenie za korzystanie z tych środków w postaci oprocentowania (procent) liczonego proporcjonalnie do sumy i okresu wykorzystania kredytu; dla dłużnika otrzymanie kredytu oznacza powstanie zobowiązania (długu).
ekon. część analizy ekonomicznej, której przedmiotem jest gospodarka finansowa przedsiębiorstwa, czyli pozyskiwanie funduszy pieniężnych z różnych źródeł oraz ich wykorzystywanie w różnych obszarach działalności.
banki
[wł. banca ‘stół’, ‘ława’],
ekon. przedsiębiorstwa zajmujące się pośrednictwem finansowym polegającym na gromadzeniu depozytów i udzielaniu kredytów.
budżetowy deficyt, deficyt fiskalny, niedobór budżetowy,
ekon. brak pokrycia części wydatków budżetowych w dochodach.
inflacja
[łac.],
ekon. wzrost przeciętnego poziomu cen.
ekon. specyficzny, zgodny z zasadami islamu, system bankowy.
czek
[ang. check, cheque],
ekon. pisemne polecenie skierowane do instytucji finansowej, wystawione w ciężar zdeponowanych w niej środków pieniężnych lub przyznanego kredytu na rachunku bieżącym i dotyczące wypłaty określonej kwoty na rzecz osoby określonej w tym poleceniu lub na jej zlecenie, albo na okaziciela, podlegające realizacji za okazaniem;
ekon. w ścisłym znaczeniu teoria zachowań firmy w otoczeniu doskonale konkurencyjnym; w szerszym znaczeniu teorie przedsiębiorstwa, zakładające maksymalizację zysku jako cel, optymalizację decyzji (rachunek marginalny) jako metodę i neoklasyczne narzędzia analizy do badania produkcyjnych i rynkowych zachowań przedsiębiorstwa funkcjonującego w ramach rynku o różnym stopniu niedoskonałości (tzw. różnych strukturach rynku).
gwałtowne zmniejszenie siły nabywczej waluty krajowej na rynku międzynarodowym spowodowane deprecjacją płynnego kursu walutowego lub dewaluacją stałego kursu walutowego.
depozyt
[łac. depositum ‘odłożone’],
przechowanie,
prawo, ekon. umowa, w której określona osoba lub instytucja (depozytariusz) zobowiązuje się przechowywać cudzą rzecz ruchomą, czuwać nad zachowaniem jej w stanie nie pogorszonym i zwrócić ją składającemu (deponentowi) w terminie oznaczonym lub na żądanie;
franchising
[frạ̈nczaızıŋ; ang.],
ekon. forma działalności gospodarczej polegająca na tym, że przedsiębiorstwo udziela innemu przedsiębiorstwu prowadzącemu działalność we własnym imieniu i na własny rachunek prawa do działania w określony sposób (np. w sferze produkcji, czy dystrybucji dóbr, świadczenia usług) przez określony czas, na określonym terytorium;
instytucja powołana w celu usprawnienia rozliczeń i wymiany dokumentów papierowych między bankami;
dyscyplina nauk. zajmująca się oceną i wyceną zużywanych środków produkcji oraz produktów wytwarzanych przez rolników, a także wyceną całych gospodarstw rolnych;

Tabele, zestawienia

Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia