symfoniczna

Encyklopedia PWN

przeznaczona do wykonania przez orkiestrę symfoniczną (symfonia, suita, uwertura), także z udziałem solisty (koncert).
Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia (NOSPR), od 1947 pod nazwą Wielka Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia (WOSPR, 1968–93 WOSPRiTV), od 1999 pod obecną nazwą,
wraz z orkiestrą Filharmonii Nar. w Warszawie największy i wykazujący się najwyższymi dokonaniami artyst. zespół orkiestrowy w Polsce, z siedzibą w Katowicach;
forma i gatunek muz. o swobodnej budowie, zależnej od tzw. programu lit. (programowa muzyka), tj. od treści pozamuz., zaczerpniętej najczęściej z literatury, rzadziej z malarstwa lub rzeźby.
orkiestra
[gr.],
typ muzycznego zespołu instrumentalnego;
Strauss
[sztraus]
Richard Wymowa, ur. 11 VI 1864, Monachium, zm. 8 IX 1949, Garmisch-Partenkirchen (Bawaria),
niemiecki kompozytor i dyrygent.
Rimski-Korsakow Nikołaj A., ur. 18 III 1844, Tichwin, zm. 21 VI 1908, Lubieńsk,
kompozytor rosyjski, przedstawiciel Potężnej Gromadki.
Berlioz Hector Wymowa, ur. 11 XII 1803, La Côte-Saint-André (dep. Isère), zm. 8 III 1869, Paryż,
francuski kompozytor i dyrygent.
Czajkowski Piotr I., ur. 7 V 1840, Wotkińsk, zm. 6 XI 1893, Petersburg,
kompozytor rosyjski.
Liszt
[list]
Ferenc Wymowa, ur. 22 X 1811, Raiding (ob. Doborján k. Sopron, Węgry), zm. 31 VII 1886, Bayreuth,
węgierski kompozytor, pianista i dyrygent.
Mahler
[mạ:lər]
Gustav Wymowa, ur. 7 VII 1860, Kalischt (ob. Kaliště, Morawy), zm. 18 V 1911, Wiedeń,
austriacki kompozytor i dyrygent.
muzyka
[łac. < gr.],
muz. sztuka, której tworzywem są percypowane przez ludzi dźwięki, wytwarzane przez nich głosem i/lub za pomocą instrumentów muzycznych;
Sołtys Adam, ur. 4 VII 1890, Lwów, zm. 6 VII 1968, tamże,
syn Mieczysława, kompozytor, dyrygent i pedagog muzyczny;
Beethoven
[bẹ:tho:fn]
Ludwig van Wymowa, ur. przed lub 17 XII 1770 (data chrztu), Bonn, zm. 26 III 1827, Wiedeń,
kompozytor niemiecki.
kameralna muzyka, muzyka komnatowa, musica da camera,
w dawnym rozumieniu wszelka muzyka koncertowa (wokalna i instrumentalna), w przeciwstawieniu do muzyki kościelnej i operowej;
Karłowicz Mieczysław, ur. 11 XII 1876, Wiszniew (pow. święciański), zm. 8 II 1909, Dolina Gąsienicowa (Tatry),
kompozytor, uznawany za największą osobowość w muzyce polskiej początku XX w..
Praga, Praha Wymowa,
stolica Czech, m. wydzielone (na prawach kraju), nad Wełtawą, na wys. 180–370 m.

Materiały dodatkowe

miasto w Brazylii, nad Oceanem Atlantyckim.

Słownik języka polskiego PWN

muzyka symfoniczna «muzyka przeznaczona do wykonywania przez orkiestrę o różnym składzie instrumentów»
orkiestra symfoniczna «orkiestra złożona z instrumentów smyczkowych, dętych, perkusyjnych, harfy, niekiedy fortepianu i innych»
symfonia
1. «utwór muzyczny przeznaczony na orkiestrę»
2. «harmonijne zespolenie dźwięków, barw, zapachów itp.»

• symfoniczny
poemat symfoniczny «jednoczęściowy utwór na orkiestrę symfoniczną przedstawiający treści wskazane w tytule»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia