symfoniczna

Encyklopedia PWN

Ančerl Karel Wymowa, ur. 11 IV 1908, Tučapy k. Soběslavi, zm. 4 VII 1973, Toronto,
dyrygent czeski;
Anosow Nikołaj P., ur. 18 II 1900, Borysoglebsk, zm. 2 XII 1962, Moskwa,
ros. dyrygent, kompozytor i pedagog muzyczny;
archi
[ạrki; wł.],
grupa instrumentów smyczkowych w orkiestrze symfonicznej.
Ashton
[ạ̈sztən]
Sir Frederick Wymowa, ur. 17 IX 1904, Guayaquil (Ekwador), zm. 18 VIII 1988, Suffolk,
ang. tancerz i choreogra;
Bajoras Feliksas Romualdas, ur. 7 X 1934, Olita,
kompozytor litewski;
Balanchine
[balãszịn]
George Wymowa, właśc. Gieorgi Bałancziwadze, ur. 22 I 1904, Petersburg, zm. 30 IV 1983, Nowy Jork,
choreograf amerykański, pochodzenia gruzińskiego.
balet
[wł. < łac. ballare ‘tańczyć’],
forma widowiska teatralnego, którego zasadnicze elementy stanowią ruch, muzyka i oprawa scenograficzna, powiązane wspólną myślą przewodnią.
Balsys Eduardas, ur. 20 XII 1919, Mikołajów (Ukraina), zm. 3 XI 1984,
kompozytor litewski;
Bałakiriew Milij A., ur. 2 I 1837, Niżni Nowogród, zm. 29 V 1910, Petersburg,
kompozytor rosyjski;
Bartók
[bọrto:k]
Bela Wymowa, ur. 25 III 1881, Nagyszentmiklos (ob. Sânnicolau Mare, Rumunia), zm. 26 IX 1945, Nowy Jork,
węgierski kompozytor, pianista i etnograf.
Basarab Mircea, ur. 4 V 1921, Bukareszt,
rumuński dyrygent i kompozytor;
Bedford
[bẹdfərd]
David, ur. 4 VIII 1937, Londyn, zm. 1 X 2011,
kompozytor angielski;
stolica Niemiec położona we wschodniej części kraju, na Pojezierzu Brandenburskim, w Pradolinie Warsz.-Berlińskiej, nad Sprewą, u jej ujścia do Haweli.
Bersa Blagoje, ur. 21 XII 1873, Dubrownik, zm. 1 I 1934, Zagrzeb,
chorwacki kompozytor i pedagog muzyczny;
Berwald
[bärwạld]
Franz, ur. 23 VII 1796, Sztokholm, zm. 3 IV 1868, tamże,
szwedzki kompozytor, skrzypek i altowiolista;
perkusyjny instrument muz., należący do grupy zarazem membranofonów i idiofonów;
Bilse
[bı̣lzə]
Benjamin, ur. 17 VIII 1816, Legnica (niem. Leignitz), zm. 13 VII 1902, tamże,
dyrygent niemiecki;
Bloch
[blok]
Ernest, ur. 24 VII 1880, Genewa, zm. 16 VII 1959, Portland (stan Oregon),
amerykański kompozytor i pedagog muz., pochodzenia szwajcarskiego;
perkusyjny instrument muz. z grupy membranofonów;

Materiały dodatkowe

miasto w Brazylii, nad Oceanem Atlantyckim.

Słownik języka polskiego PWN

muzyka symfoniczna «muzyka przeznaczona do wykonywania przez orkiestrę o różnym składzie instrumentów»
orkiestra symfoniczna «orkiestra złożona z instrumentów smyczkowych, dętych, perkusyjnych, harfy, niekiedy fortepianu i innych»
symfonia
1. «utwór muzyczny przeznaczony na orkiestrę»
2. «harmonijne zespolenie dźwięków, barw, zapachów itp.»

• symfoniczny
poemat symfoniczny «jednoczęściowy utwór na orkiestrę symfoniczną przedstawiający treści wskazane w tytule»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia