rozpraszaniem sprężystym

Encyklopedia PWN

fiz. zmiana kierunku rozchodzenia się światła w wyniku jego oddziaływania z cząstkami lub niejednorodnościami ośrodka (rozpraszanie fal);
fiz. zmiana kierunku toru cząstek spowodowana krótkotrwałym ich oddziaływaniem z innymi cząstkami lub układami cząstek (np. jądrami atomowymi);
rozpraszanie dźwięku, rozpraszanie fali sprężystej,
fiz. zjawisko powstawania akustycznych fal wtórnych w wyniku oddziaływania fali pierwotnej z lokalnymi przeszkodami lub niejednorodnościami ośrodka, czyli obszarami o zmienionej impedancji akustycznej (opór akustyczny);
Rayleigh
[rẹıli]
lord, John William Strutt Wymowa, ur. 12 XI 1842, Langford Grove k. Maldon (hrab. Essex), zm. 30 VI 1919, Terling Place k. Witham (hrab. Essex),
fizyk brytyjski.
dyfrakcja fal, ugięcie fal,
fiz. zespół zjawisk związanych z odstępstwami od praw optyki geometrycznej występującymi podczas rozchodzenia się fal, na brzegach nieprzezroczystych przesłon, a także na niejednorodnościach ośrodka, i to tym wyraźniej, im bardziej rozmiary przeszkód (otworów) są zbliżone do długości fali.
zespół metod służących do określania struktury materii, tj. rodzaju atomów, z których jest ona zbudowana i rozmieszczenia ich w przestrzeni.
fiz. zaburzenia pól fizycznych rozchodzące się ze skończoną prędkością i przenoszące energię;
akustyka
[gr. akoustikós ‘dotyczący słuchu’],
dział fizyki i techniki tradycyjnie obejmujący naukę o dźwięku rozumianym jako zjawisko słyszalne, związane z rozchodzeniem się fal sprężystych w ośrodku gazowym, a w miarę rozwoju także w ośrodkach ciekłym i stałym.
dział fizyki, którego przedmiotem jest budowa atomowa i właściwości fiz. ciał stałych (krystalicznych i bezpostaciowych), a także zjawiska i procesy zachodzące w ich wnętrzu i na powierzchni pod wpływem różnych czynników zewnętrznych.
fale sprężyste o częstotliwości od 109 Hz aż do częstotliwości granicznych (1013–1014 Hz);
fiz. wzór określający różniczkowy przekrój czynny w funkcji kąta bryłowego na elastyczne (sprężyste) rozpraszanie cząstek α na spoczywających jądrach atomowych;
fiz. zmniejszanie się amplitudy drgań swobodnych w układzie drgającym (mech., akust., elektr.), wywołane rozpraszaniem energii;
ultradźwięki, naddźwięki,
fiz. fale sprężyste o częstotliwości od 16 kHz (powyżej granicy słyszalności) do 109 Hz (górna granica jest umowna — określona przez techniczne możliwości wytwarzania ultradźwięków jako wiązek fal koherentnych);
podobieństwa między różnymi zjawiskami fiz., wyrażające się tym, że rządzą nimi identyczne lub podobne prawa i dzięki temu przebieg rozważanych zjawisk może być opisany za pomocą jednakowych zależności matematycznych.
badania (metody) dostarczające informacji o stanie materiałów oraz wykonanych z tych materiałów elementów, urządzeń, instalacji w sposób, który nie wpływa na ich przydatność użytkową.
ośrodek sprężysty (stały, ciekły lub gazowy) ograniczony 2 powierzchniami służący do zmiany zbieżności (ogniskowania lub rozszerzania) wiązki fal akustycznych rozchodzących się w środowisku, w którym dana soczewka akustyczna jest zanurzona lub do którego przylega;
fiz. powierzchnia ciała odbijająca regularnie i niemal całkowicie padające na nią promieniowanie (elektromagnetyczne, sprężyste, cząstek naładowanych);

Materiały dodatkowe

Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia