polipeptydy

Encyklopedia PWN

polipeptydy
[gr.],
peptydy o cząsteczkach zawierających 11–100 reszt aminokwasowych;
translacja
[łac. translatio ‘przeniesienie’],
genet. drugi etap biosyntezy białka, podczas którego, na podstawie informacji zapisanej w nici mRNA, jest syntetyzowany polipeptyd.
polirybosomy
[gr.],
polisomy,
biol. struktury występujące w komórkach pro- i eukariotycznych, złożone z zespołu rybosomów związanego z cząsteczką informacyjnego RNA (mRNA);
transkrypcja
[łac. transcriptio ‘przepisywanie’],
genet. proces syntezy RNA, podczas którego na matrycy DNA jest syntetyzowana komplementarna nić RNA;
analiza spektralna, analiza spektrometryczna, analiza spektroskopowa, dawniej analiza widmowa,
zespół instrumentalnych metod analizy chem., w których mierzy się emisję, absorpcję lub rozpraszanie promieniowania elektromagnetycznego w funkcji długości fali.
gen
[gr. génos ‘ród’, ‘pochodzenie’, ‘gatunek’],
fragment DNA (lub u niektórych wirusów RNA) kodujący określone białko lub RNA.
Merrifield
[mẹrıfi:ld]
Robert Bruce, ur. 15 VII 1921, Fort Worth (stan Teksas), zm. 14 V 2006, Cresskill (stan New Jersey),
biochemik amerykański;
fizjol. zespół procesów fiz. i chem. prowadzących do rozdrobnienia, a następnie do rozłożenia pokarmu pod wpływem enzymów na proste związki chemiczne, które stanowią materiał energ. i budulcowy komórek organizmu;
chalony
[gr.],
polipeptydy wytwarzane w organizmach zwierzęcych, niespecyficzne gatunkowo;
grupa enzymów proteolitycznych z klasy hydrolaz;
geny Ir, ang. immune response genes,
geny odpowiedzi immunologicznej programujące sekwencję aminokwasową polipeptydów tworzących występujące na powierzchni komórek własne antygeny zgodności tkankowej;
główny kompleks zgodności tkankowej, ang. major histocompatibility complex (MHC),
zespół genów zlokalizowanych u człowieka w 6. chromosomie, programujących osobniczo-swoiste sekwencje aminokwasowe polipeptydów, które tworzą na powierzchni komórek system sygnalizacji pozwalający na rozróżnienie przez rozpoznające komórki układu odpornościowego (głównie limfocyty T) pomiędzy antygenami własnymi i obcymi;
rodzina hormonalnie czynnych polipeptydów wyizolowanych z komórek nabłonkowych grasicy, wpływających na proces wewnątrz- i pozagrasiczego dojrzewania limfocytów T;
hemolimfa
[gr.-łac.],
płyn ustrojowy bezkręgowców będący funkcjonalnym odpowiednikiem krwi i limfy u kręgowców;
kininy
[gr.],
grupa małocząsteczkowych polipeptydów działających na mięśnie gładkie i zakończenia nerwowe u zwierząt i człowieka;
makrocząsteczka, makromolekuła, wielka cząsteczka,
cząsteczka złożona z tysięcy, a nawet milionów atomów.
Norrish
[nọrısz]
Ronald George Wreyford, ur. 9 XI 1897, Cambridge, zm. 7 VI 1978, tamże,
chemik angielski;
peptydy
[gr. péptō ‘trawię’],
związki organiczne zbudowane z reszt aminokwasów, połączonych wiązaniem peptydowym;
protaminy
[gr.-łac.],
polipeptydy (tradycyjnie zaliczane do białek) o masie cząsteczkowej 1–8 kDa, dużej zawartości argininy (nawet do 90%), wykazujące silny charakter zasadowy;
biochem. reakcja charakterystyczna białek;

Tabele, zestawienia

Słownik języka polskiego PWN

polipeptyd «peptyd zawierający powyżej dziesięciu aminokwasów w cząsteczce»
• polipeptydowy
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia