pakowy

Encyklopedia PWN

produkt odgazowania paku;
mocny papier, najczęściej drzewny lub wytwarzany z makulatury;
koks
[ang.],
substancja stała, porowata, składająca się gł. z pierwiastka węgla, zawierająca ponadto składniki mineralne (do 12% popiołu), wodę (5–10%), siarkę (do 1%), ślady fosforu oraz niewielkie ilości składników gazowych.
włók.:
pak
[niem. < łac.],
pozostałość po oddestylowaniu ciekłych frakcji ze smoły węglowej;
papier
[gr.],
materiał w postaci wstęgi lub arkuszy, wytwarzany z masy papierniczej, służący do druku, pisania, pakowania, celów przemysłowo-technicznych, higienicznych i in.;
w dawnej Polsce rzemiosło wytwarzające skrzynie pakowe i marynarskie oraz zdobione skrzynie i kufry do użytku domowego;
tworzywa węglowe otrzymywane z mieszaniny węgli albo koksu (pakowego lub naftowego) z lepiszczem oraz dodatkami, przez grafityzację i obróbkę mech.;

Słownik języka polskiego PWN

pak I «twarda, czarna masa będąca pozostałością po oddestylowaniu ciekłych frakcji smoły węglowej, używana m.in. jako lepiszcze i do izolacji»
• pakowy
pakowy «służący do pakowania czegoś»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia