pałacowe

Encyklopedia PWN

szkoły zakładane na dworach król. i arystokratycznych;
obalenie panującego lub innej osoby sprawującej rządy (bez zmiany systemu rządów) jako wynik spisku dostojników państw. lub wojskowych.
sztuka państwa asyryjskiego (II tysiąclecie–612 p.n.e.)
bizantyńskie ogrody, ogrody bizantyjskie,
kontynuacja tradycji hellenistycznej i rzymskiej sztuki ogrodowej w cesarstwie bizantyńskim, między IV a XV w., wzbogacona o wpływy bliskowschodnie i perskie.
Początkowo gł. budulcem w Chinach było drewno;
pałac
[łac.],
reprezentacyjna budowla mieszkalna pozbawiona cech obronnych;
dzielnica Konstantynopola (ob. Stambuł) położona nad brzegiem morza Marmara;
Copán
[kopạn] Wymowa,
ośrodek Majów nad rz. Chamelecón, w zachodnim Hondurasie;
Cyrus II Starszy, gr. Kýros, z dynastii Achemenidów, data ur. nieznana, zm. 529 p.n.e.,
twórca imperium achemenidzkiego rozciągającego się od Azji Mniejszej po Azję Centralną.
Ebla, Tall Mardich,
ruiny staroż. miasta w północnej Syrii, w muhafazie Idlib, w miejscowości Mardich, 20 km na południowy wschód od m. Idlib.
Effner Joseph, J. Oeffner, ur. 1687, zm. 1745,
niemiecki architekt i dekorator wnętrz;
ogólna nazwa zespołu kultur rozwijających się w okresie neolitu i w epoce brązu (III i II tysiąclecie p.n.e.) w basenie Morza Egejskiego.
empire
[ãpị:r; fr. < łac. imperium ‘władza’, ‘państwo’, ‘cesarstwo’] Wymowa,
styl Cesarstwa,
późna odmiana klasycyzmu ukształtowana we Francji 1800–15, związana przede wszystkim z okresem panowania cesarza Napoleona I.
specjalne wnętrza pałacowe dekorowane i urządzane w tzw. stylu etruskim, powstające w wielu arystokratycznych rezydencjach w ostatnich 30 latach XVIII w. i w 1. poł. XIX w.
Golkonda, hindi Golkuṇḍā, ang. Golconda,
miejscowość w południowo-środkowych Indiach, w stanie Andhra Pradeś, koło m. Hajdarabad.
Huang Gongwang, Huang Kung-wang, znany również jako Zijiu, Yifeng, ur. 1269, Changshu, zm. 1354, tamże,
malarz chiński;
Jin Nong, Cin Nung, zw. też Dongxin, ur. 1687, prow. Zhejiang, zm. 1764,
chiń. malarz, kaligraf i poeta;
Jing Hao, Cing Hao, zw. też Haoran, Hongguzi, daty życia nieznane,
malarz chiński;

Słownik języka polskiego PWN

pałac
1. «reprezentacyjna budowla mieszkalna będąca rezydencją królewską lub magnacką»
2. «okazały gmach będący siedzibą władz lub instytucji społecznych»

• pałacowy • pałacyk
przewrót pałacowy «obalenie panującego jako wynik spisku dostojników państwowych lub wojska»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia