późną

Encyklopedia PWN

trzeci i ostatni okres (jednostka geochronologiczna) ery mezozoicznej, trwający od ok. 135 do 65 mln lat temu; również nazwa systemu (jednostka chronostratygraficzna) obejmującego skały powstałe w tym czasie.
paleozoik
[gr. palaiós ‘stary’, ‘dawny’, zóon ‘zwierzę’],
era paleozoiczna,
era (jednostka geochronologiczna) w geologicznej historii Ziemi, najstarsza w eonie fanerozoicznym (fanerozoik), trwająca od ok. 540 mln do ok. 250 mln lat temu; także eratem (jednostka chronostratygraficzna) obejmujący skały powstałe w tej erze.
Platon, właśc. Arystokles, gr. Plátōn, Aristoklḗs, łac. Plato, Aristocles, ur. ok. 427, prawdopodobnie w Atenach (wg niektórych świadectw na wyspie Eginie), zm. 347 p.n.e., Ateny,
jeden z najsłynniejszych filozofów starożytnych Grecji; uczeń Sokratesa i nauczyciel Arystotelesa, założyciel Akademii Platońskiej.
kultury rodzimej ludności Ameryki, rozwijające się od czasów zasiedlenia tej części świata przez przybyszów z Azji (co, jak sądzi obecnie większość badaczy, nastąpiło między 60 a 40 tysięcy lat temu) do przełomu XV i XVI w., kiedy Europejczycy odkryli i podbili te ziemie.
trias
[gr.],
najstarszy okres (jednostka geochronologiczna) ery mezozoicznej, trwający od ok. 250 do ok. 203 mln lat temu; także system (jednostka chronostratygraficzna), obejmujący powstałe w tym czasie skały.
czwarty okres (jednostka geochronologiczna) ery paleozoicznej trwający od ok. 408 do 355 mln lat temu; także system (jednostka chronostratygraficzna) obejmujący powstałe w tym czasie skały.
filogeneza
[gr. phylḗ ‘plemię’, génesis ‘pochodzenie’],
rozwój rodowy organizmów,
przebieg ewolucyjnego różnicowania organizmów jako rezultat wyodrębniania się nowych linii rozwojowych i wymierania innych.
Mozart
[mọ:cart]
Wolfgang Amadeus Wymowa, ur. 27 I 1756, Salzburg, zm. 5 XII 1791, Wiedeń,
kompozytor austriacki, jeden z największych twórców w historii muzyki.
szósty okres (jednostka geochronologiczna) ery paleozoicznej, trwający od ok. 295 do 250 mln lat temu; także system (jednostka chronostratygraficzna) obejmujący powstałe w tym czasie skały.
okres rozpadu Chin 907–960, po upadku dyn. Tang;
proterozoik
[gr. próteros ‘wcześniejszy’, zṓon ‘zwierzę’],
eon proterozoiczny, eozoik,
drugi eon (jednostka geochronologiczna) w dziejach Ziemi, trwający od ok. 2,5 mld lat temu do ok. 540 mln lat temu, także jednostka chronostratygraficzna (eonotem) obejmująca powstałe w tym czasie skały;
pierwszy okres (jednostka geochronologiczna) ery kenozoicznej, trwający od ok. 65 do 1,8 mln lat temu (według niektórych poglądów — do 2,5 mln lat temu); także system (jednostka chronostratygraficzna) obejmujący skały powstałe w tym okresie.
Budda
[sanskr. buddha ‘przebudzony’, ‘oświecony’],
Buddha, właśc. Siddhartha Gautama, ur. ok. 560 p.n.e., wieś Lumbini w pobliżu Kapilawastu (obecnie w Nepalu), zm. ok. 480 p.n.e., Kuśinagara (ind. stan Bihar),
twórca uniwersalistycznej religii misyjnej zwanej od jego przydomka buddyzmem.
celurozaury, Coelurosauria,
lekko zbudowane, dwunożne dinozaury z podrzędu teropodów; znane od późnej jury do końca mezozoiku;
gady wyodrębniły się z karbońskich płazów, pokrewnych antrakozaurom i diadektomorfom (Diadectomorpha, np. Limnoscelis), wykazujących już wiele gadzich cech szkieletu, zwłaszcza osiowego, stąd niektóre z nich bywały zaliczane do tzw. kotylozaurów, uważanych niegdyś za najprymitywniejsze gady.
miasto wojewódzkie (woj. pomor.), pow. grodzki, przy ujściu Wisły do Zat. Gdańskiej.
gotyk
[niem.],
styl występujący w architekturze i sztukach przedstawiających w okresie dojrzałego i późnego średniowiecza;
Händel, Haendel, Handel, Georg Friedrich Wymowa, ur. 23 II 1685, Halle, zm. 14 IV 1759, Londyn,
kompozytor niemiecki, osiadły w Wielkiej Brytanii, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli muzyki późnego baroku.
kiła, syfilis, lues, dawniej zw. także przymiotem,
układowa choroba zakaźna przenoszona drogą płciową, o przewlekłym przebiegu, wywoływana przez krętki blade;

Słownik języka polskiego PWN

późny
1. «znajdujący się w końcowej fazie»
2. «następujący, przybywający, pojawiający się itp. po upływie lub pod koniec właściwej czemuś pory»
3. «pochodzący z przeszłości, dawny, ale najbardziej zbliżony do teraźniejszości»
4. późniejszy «pełniący w przyszłości inną funkcję niż poprzednio»
5. późniejszy «następujący po czymś, co miało miejsce wcześniej»
6. «o roślinach: mający długi okres dojrzewania; też: siany lub sadzony po innych gatunkach»
7. «zrealizowany przez kogoś będącego w stosunkowo zaawansowanym wieku»

• późność
do późna «długo wieczorem lub w nocy»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia