na czynniki produkcji

Encyklopedia PWN

ekon. czynniki niezbędne do wyprodukowania dóbr zaspokajających ludzkie potrzeby.
szczególna, liniowo jednorodna funkcja produkcji polegająca na tym, że stałe parametry funkcji produkcji, które trzeba oszacowywać, są same elastycznościami α+β, oznaczającymi również relatywne udziały uczestniczących w produkcji czynników;
ekon. system gospodarczy;
ekon. ilości dóbr i usług, które ogół konsumentów chce i może kupić;
gałąź przemysłu obejmująca otrzymywanie metali z: rud i koncentratów, metalonośnych półproduktów z procesów metalurgicznych (pyły, szlamy z procesów elektrolizy i elektrorafinacji metali, głównie cynku i miedzi, oraz żużle), złomu (m.in. akumulatorowego), a także recykling oraz przeróbkę plastyczną odlanych do form metali (odlewanie) w zakładach przeróbki plastycznej (walcowniach, kuźniach, ciągarniach, prasowniach, tłoczniach) na półwyroby i wyroby gotowe, znajdujące zastosowanie w gospodarce, a zwłaszcza w przemyśle maszynowym, budownictwie i transporcie.
ekon. proces tworzenia i trwania powiązań i współzależności gospodarczej pomiędzy krajami.
ekon. suma nakładów przedsiębiorstwa na działalność gospodarczą, wyrażona w formie pieniężnej i liczona w określonej jednostce czasu.
ekon. miara produkcji wytworzonej w danym czasie za pomocą czynników produkcji należących do obywateli danego kraju (niezależnie od miejsca ich użycia), wyrażona w cenach tych czynników; inaczej — produkt narodowy netto (PNN) w cenach czynników produkcji.
ekon. gwałtowne zmniejszenie się aktywności gospodarczej (produkcji, zatrudnienia, inwestycji).
Marshall
[ma:rszl]
Alfred Wymowa, ur. 26 VII 1842, Londyn, zm. 12 VII 1924, Cambridge,
brytyjski ekonomista, z wykształcenia matematyk.
kierunek w ekonomii, stworzony przez K. Marksa w 2. połowie XIX w.
ekon. dział nierolniczej produkcji materialnej, w którym wydobywanie zasobów przyrody oraz ich przetwarzanie w dobra zaspokajające potrzeby ludzi jest prowadzone w dużych rozmiarach, przy zastosowaniu podziału pracy i przy użyciu maszyn (do przemysłu nie zalicza się rzemiosła i budownictwa).
jedna z najstarszych i podstawowych dziedzin gospodarki, której głównym celem jest dostarczenie człowiekowi żywności do bezpośredniej konsumpcji lub po przetworzeniu w zakładach przemysłu spożywczego, ponadto produkowanie surowców przemysłowych (np. włókna roślinnego i zwierzęcego, skór surowych, używek) w celu zaspokojenia innych (nieżywnościowych) potrzeb człowieka.
specyficzna, dostosowana do religijnych zasad islamu interpretacja społecznego procesu gospodarowania.
inflacja
[łac.],
ekon. wzrost przeciętnego poziomu cen.
demogr. sposób systematyzacji lub objaśnienia poziomu, zróżnicowania i zmian płodności (demogr. ) w populacjach ludzkich.
ekon. oddziaływanie państwa na przebieg procesów gospodarczych w skali całej gospodarki narodowej.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia