morskie

Encyklopedia PWN

trias
[gr.],
najstarszy okres (jednostka geochronologiczna) ery mezozoicznej, trwający od ok. 250 do ok. 203 mln lat temu; także system (jednostka chronostratygraficzna), obejmujący powstałe w tym czasie skały.
Kwiatkowski Eugeniusz Felicjan, ur. 30 XII 1888, Kraków, zm. 22 VIII 1974, tamże,
polski inżynier chemik, działacz gospodarczy, mąż stanu.
mezozoik
[gr. mésos ‘środkowy’, zṓon ‘istota żyjąca’, ‘zwierzę’],
era mezozoiczna,
środkowa era (jednostka geochronologiczna) eonu fanerozoicznego (fanerozoik) w geologicznej historii Ziemi, trwająca od ok. 250 do 65 mln lat temu; także eratem (jednostka chronostratygraficzna) obejmujący skały powstałe w tej erze.
szlaki komunikacyjne umożliwiające kontakty między ośrodkami produkcji i zbytu;
geogr. część większego basenu wodnego (morza, oceanu) lub jeziora, głęboko wcinająca się w ląd, ograniczona półwyspami lub głęboko wkraczającymi w morze (jezioro) przylądkami;
gałąź gospodarki, działalność człowieka obejmująca pozyskiwanie ryb (połów ryb), a także innych organizmów (np. homarów, langust, krewetek, ostryg, roślin wodnych) — z mórz, jezior i rzek, do celów konsumpcyjnych i przetwórczych;
ocean, ocean światowy, wszechocean,
hydrol. słona powłoka wodna kuli ziemskiej, główna część hydrosfery, obejmująca ogół oceanów i mórz;
erozja
[łac. erosio ‘żłobienie’, ‘wgryzanie’],
zespół procesów powodujących żłobienie i rozcinanie powierzchni skorupy ziemskiej przez wody, lodowce i wiatr, połączone z usuwaniem powstających produktów niszczenia;
nawigacja
[łac. navigatio ‘żegluga’],
prowadzenie obiektu ruchomego (statku wodnego, powietrznego lub kosmicznego, pojazdu lądowego); także nauka o sposobach, metodach i środkach technicznych prowadzenia obiektów ruchomych według wyznaczonej trasy, wyboru trasy, wyznaczania pozycji obiektów ruchomych i nieruchomych (wspomaganie geodezji) oraz wyznaczania błędów pomiarów pozycji.
trzeci i ostatni okres (jednostka geochronologiczna) ery mezozoicznej, trwający od ok. 135 do 65 mln lat temu; również nazwa systemu (jednostka chronostratygraficzna) obejmującego skały powstałe w tym czasie.
przystań (węzeł transportowy) będąca miejscem przeładunku towarów i osób między różnymi środkami transportu, z których co najmniej jeden jest statkiem wodnym;
Kreta, Krịti, Krḗtē,
największa grecka wyspa, na Morzu Śródziemnym, na południowy wschód od Peloponezu;
gady wyodrębniły się z karbońskich płazów, pokrewnych antrakozaurom i diadektomorfom (Diadectomorpha, np. Limnoscelis), wykazujących już wiele gadzich cech szkieletu, zwłaszcza osiowego, stąd niektóre z nich bywały zaliczane do tzw. kotylozaurów, uważanych niegdyś za najprymitywniejsze gady.
Indianie
[hiszp. < gr. < sanskr.],
rdzenni mieszkańcy Ameryki (nazwę tę nadał im K. Kolumb, który użył jej w przekonaniu, że dotarł do Indii), przybyli w wielu falach migracyjnych z północno-wschodniej Azji pomostem lądowym istniejącym w miejscu dzisiejszej Cieśniny Beringa;
kanał, kanał wodny,
sztuczny ciek wodny wykonany w wykopie, przekopie lub nasypie z odpowiednio umocnionymi brzegami;

Słownik języka polskiego PWN

rozbójnik morski zob. pirat w zn. 1
• rozbójnictwo morskie
prądy morskie «ruchy poziome znacznych mas wodnych w oceanach i morzach spowodowane m.in. działaniem wiatrów i różnicą temperatury wód»
morski
1. «mający związek z morzem»
2. «zielononiebieski»
choroba lokomocyjna, morska, powietrzna «choroba objawiająca się zawrotami głowy, mdłościami i wymiotami, występująca podczas podróży samochodem, okrętem lub samolotem»
dzielność morska «zespół cech konstrukcyjnych statku, takich jak stateczność, zwrotność, szybkość»
erozja morska «niszczenie dna i brzegów morskich przez falowanie oraz prądy morskie»
krowa morska «duży, wymarły ssak morski o ciemnej, prawie bezwłosej skórze»
latarnia morska «wysoka, widoczna z morza wieża, służąca jako punkt orientacyjny dla statków»
medycyna morska «dział medycyny zajmujący się leczeniem chorób związanych z pracą na morzu»
mila morska «jednostka długości używana w żegludze morskiej, równa 1852 m»
piechota morska «piechota wchodząca w skład sił marynarki wojennej»
sałata morska «glon morski o plesze przypominającej kształtem sałatę»
świnka morska «gryzoń futerkowy, hodowany w domu»
wydra morska «zwierzę o długim ciele pokrytym jedwabistym futrem, o długim ogonie i kończynach tylnych podobnych do płetw»
kanał morski «kanał żeglowny łączący dwa morza lub oceany bądź odgałęziający się od morza w głąb lądu»
klimat morski, oceaniczny «klimat łagodny i wilgotny, o chłodnym lecie i stosunkowo ciepłej zimie»
konik morski «niewielka ryba morska kształtem przypominająca konia szachowego»
lew morski «ssak morski zamieszkujący wybrzeża Kalifornii, Galapagos i Japonii»
lis morski «rekin o znacznie wydłużonej płetwie ogonowej i zmiennym ubarwieniu ciała»
słoń morski «największa foka z naroślą na nosie, żyjąca w morzach subarktycznych»
wąż morski «wąż o jaskrawym ubarwieniu, żyjący w morzach tropikalnych»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia