monolitycznymi

Encyklopedia PWN

dyskretny przyrząd, element dyskretny, element indywidualny,
przyrząd półprzewodnikowy (np. dioda, tranzystor) o autonomicznej strukturze, zamknięty w obudowie (oprawce) i zaopatrzony w końcówki;
komparator
[łac. comparo ‘porównuję’],
metrol. układ elektroniczny porównujący sygnał badany z sygnałem wzorcowym (odniesienia) w celu stwierdzenia zgodności lub niezgodności ich parametrów (np. fazy, amplitudy);
m. w północnej Etiopii, w stanie Amhara, na Wyż. Abisyńskiej na wys. 2630 m.
Tiahuanaco
[tiauạnko] Wymowa,
ruiny miasta prekolumbijskiego w zachodniej Boliwii, ok. 20 km na południe od jeziora Titicaca, w pobliżu współczesnej miejscowości Tiahuanaco;
elektron. mikrominiaturowy układ elektroniczny (mikroukład), w którym wszystkie elementy lub ich część (wraz z połączeniami) są wytworzone w jednym cyklu technologicznym wewnątrz lub na powierzchni wspólnego podłoża i stanowią nierozdzielną całość;
Addis Abeba, Addīs Abeba,
stolica Etiopii, na Wyż. Abisyńskiej, na wys. 2200–2450 m;
termin stosowany na oznaczenie sztuki społeczeństw Arabii okresu przedmuzułmańskiego (ok. 1000 p.n.e.–600 n.e.) reprezentowanej głównie przez zabytki z południowej części Półwyspu Arabskiego, a także arabskiej sztuki muzułmańskiej stanowiącej część sztuki islamu.
beton zawierający pręty stalowe (zbrojenie);
Bi Sheng, Pi Szeng, żył w XI w.,
rzemieślnik chiń.; uważany za wynalazcę czcionki;
nurt w architekturze europejskiej lat 40.–60. XX w., charakteryzujący się użyciem betonu jako materiału do formowania różnych kształtów, surowym monumentalizmem form, niezafałszowaną ekspresją materiałów oraz powierzchniową fakturą odsłaniającą metody konstrukcyjne.
CCD, ang. Charge-Coupled Devices, przyrządy o sprzężeniu ładunkowym,
monolityczne układy scalone realizowane techniką MOS;
Chavín
[cziawịn],
gł. kultura archeol. i styl artyst. obszaru środkowoandyjskiego w okresie tzw. horyzontu wczesnego (900–200 p.n.e.).
CMOS, ang. Complementary MOS, komplementarny układ scalony MOS,
monolityczny układ scalony z parami wzbogaconych komplementarnych tranzystorów MOS o przeciwstawnych typach kanału, tj. n i p; wytwarzany technologią zw. również CMOS.
zespół metod, procedur i środków służących do wytwarzania, przetwarzania, przesyłania i przechowywania w pamięci sygnałów cyfrowych.
dioda
[gr.],
przyrząd elektronowy o 2 elektrodach (anoda i katoda) odznaczający się nieliniową i niesymetryczną charakterystyką prądowo-napięciową;
folia stosowana jako podłoże drukowe w procesach drukowania.
bud. budowla wodna osłaniająca przybrzeżny obszar wodny i brzeg akwenu (najczęściej morza) przed działaniem fali;
fototranzystor
[gr.-łac.],
tranzystor, w którym natężenie prądu elektr. wyjściowego zależy od strumienia padającego nań promieniowania elektromagnetycznego (z zakresu opt.).

Słownik języka polskiego PWN

monolit
1. «jednolity blok kamienny; też: rzeźba lub element architektoniczny wykonane z takiego bloku»
2. «coś, co stanowi jednolitą, zwartą i spójną całość»
3. «o człowieku, którego charakter i postępowanie nie ulega zmianie»

• monolityczny, monolitowy • monolitycznie • monolityczność, monolitowość
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia