mieszkaniowy

Encyklopedia PWN

urb. zespół budynków i zamieszkująca je społeczność, wyodrębnione przestrzennie w ramach większej jednostki osadniczej.
urb. zespół mieszkaniowy stanowiący strukturalną jednostkę mieszkaniową w mieście;
polityka społ. forma pomocy społecznej;
jedna z pierwszych w Polsce lokatorskich spółdzielni mieszkaniowych i pierwsza spółdzielnia osiedlowa budownictwa wielorodzinnego;
stolica Polski i województwa mazowieckiego, pow. grodzki, na Nizinie Środkowomazowieckiej, obejmującej w granicach miasta część Kotliny Warszawskiej, Doliny Środkowej Wisły, Równiny Warszawskiej oraz krańce równin Wołomińskiej i Łowicko-Błońskiej, nad Wisłą (w obrębie miasta 28 km biegu rzeki); ośrodek aglomeracji warszawskiej.
ruch społeczno-gospodarczy obejmujący organizacje i instytucje spółdzielcze oraz ich oddziaływanie na społeczeństwo.
Andrzejewski Adam, ur. 27 X 1914, Odessa, zm. 16 XII 1998, Warszawa,
ekonomista; specjalista w zakresie polityki mieszkaniowej i osadniczej;
kredyt
[łac. creditum ‘pożyczka’, ‘dług’],
ekon. pożyczka, transakcja polegająca na tym, że: jedna ze stron (wierzyciel lub kredytodawca) stawia do dyspozycji drugiej strony środki pieniężne, dobra realne bądź inne świadczenia albo zobowiązuje się pokrywać do określonej wysokości jej zadłużenie bądź wykonywać dyspozycje płatnicze; druga strona (dłużnik lub kredytobiorca) zwraca w ustalonych terminach równowartość wykorzystanych środków, a ponadto płaci kredytodawcy wynagrodzenie za korzystanie z tych środków w postaci oprocentowania (procent) liczonego proporcjonalnie do sumy i okresu wykorzystania kredytu; dla dłużnika otrzymanie kredytu oznacza powstanie zobowiązania (długu).
Moskwa, Moskwạ,
stolica Rosji, w centrum jej części eur., nad rz. Moskwa.
stolica Niemiec położona we wschodniej części kraju, na Pojezierzu Brandenburskim, w Pradolinie Warsz.-Berlińskiej, nad Sprewą, u jej ujścia do Haweli.
Brukalska Barbara, ur. 4 XII 1899, Brzeźce k. Radomia, zm. 6 III 1980, Warszawa,
żona Stanisława, architekt; zaliczana do gł. twórców koncepcji budownictwa mieszkaniowego w Polsce;
Brukalski Stanisław, ur. 8 V 1894, Warszawa, zm. 24 I 1967, tamże,
mąż Barbary, architekt, jeden z gł. twórców koncepcji spółdzielczego budownictwa mieszkaniowego;
miasto wojewódzkie (województwo łódzkie), na pograniczu Wysoczyzny Łaskiej i Wzniesień Łódzkich, na wododziale Wisły i Odry; powiat grodzki, siedziba powiatu łódzkiego wschodniego.
skupisko ludzkie, przeciwstawiane wsi, charakteryzujące się zagęszczoną zabudową, zróżnicowaną strukturą społeczną mieszkańców, utrzymujących się w większości z zajęć nierolniczych — handlu, rzemiosła, przemysłu i usług.
Stambuł, İstanbul, 324–1453 Konstantynopol, staroż. Bizancjum,
m. w zachodniej Turcji, w Europie i Azji, nad morzem Marmara, cieśn. Bosfor (szer. 0,75–3,7 km) i jej odgałęzieniem, zat. Złoty Róg; ośrodek adm. ilu İstanbul.
Sztokholm, Stockholm,
stolica i największe miasto Szwecji; ośrodek adm. hrab. Sztokholm;

Materiały dodatkowe

miasto w Brazylii, nad Oceanem Atlantyckim.

Słownik języka polskiego PWN

mieszkanie «pomieszczenie, w którym się mieszka»
• mieszkaniowy • mieszkanko
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia