metalach

Encyklopedia PWN

metale
[łac. metallum < gr. métallon ‘kopalnia’, ‘kruszec’],
substancje odznaczające się dobrym przewodnictwem elektrycznym i cieplnym, charakterystycznym połyskiem, dużą wytrzymałością mechaniczną oraz plastycznością.
termin przyjęty umownie na określenie pierwiastków metalicznych, których gęstość jest większa niż 4,5 g/cm3;
wspólna nazwa skandu, itru i → lantanowców.
teoria wiążąca właściwości fiz. metali z ich strukturą elektronową; wyjaśnia m.in. dobre przewodnictwo elektr. i cieplne metali oraz ich charakterystyczny połysk.
operacja obróbki cieplnej gł. stopów metali (najczęściej stali) prowadzona w celu zwiększenia ich twardości lub — w połączeniu z odpuszczaniem — uzyskania optymalnej kombinacji właściwości wytrzymałościowych i plastycznych.
ochrona metali przed korozją, polegająca na ich polaryzacji elektrodowej, najczęściej katodowej, za pomocą zewnętrznego źródła prądu (ochrona katodowa) albo przez połączenie chronionego metalu z metalem mniej szlachetnym, który staje się anodą w utworzonym makroogniwie i sam ulega korozji (ochrona protektorowa).
hutn. usuwanie z ciekłego metalu tlenu, występującego w nim w postaci tlenków;
usuwanie domieszek w celu uzyskania lepszych właściwości metali lub stopów;
heavy metal
[hẹwi mẹtəl; ang.],
styl muzyki rockowej, powstały z hard rocka;
wytwarzanie na powierzchni metali lub stopów powłok barwnych lub podatnych na barwienie (najczęściej tlenkowych) w celach dekoracyjnych i antykorozyjnych;
chem. lub fizykochemiczne oddziaływanie na powierzchnię metalu;
korozja
[łac.],
proces niszczenia (degradacji) materiałów w wyniku reakcji chemicznych lub elektrochemicznych przebiegających na granicy zetknięcia z otaczającym je środowiskiem.
gałąź przemysłu obejmująca otrzymywanie metali z: rud i koncentratów, metalonośnych półproduktów z procesów metalurgicznych (pyły, szlamy z procesów elektrolizy i elektrorafinacji metali, głównie cynku i miedzi, oraz żużle), złomu (m.in. akumulatorowego), a także recykling oraz przeróbkę plastyczną odlanych do form metali (odlewanie) w zakładach przeróbki plastycznej (walcowniach, kuźniach, ciągarniach, prasowniach, tłoczniach) na półwyroby i wyroby gotowe, znajdujące zastosowanie w gospodarce, a zwłaszcza w przemyśle maszynowym, budownictwie i transporcie.
technika wykonywania odlewów;
zasobne w metale minerały i skały, w których zawartość składnika użytecznego jest wystarczająca do technologicznego przerobu i przemysłowego uzyskiwania z nich metali, ich stopów lub związków;
chemia bionieorganiczna, biochemia nieorganiczna,
interdyscyplinarna dziedzina wiedzy (z pogranicza chemii i biologii) badająca pierwiastki chem. (i ich związki, gł. koordynacyjne) występujące w organizmach żywych i istotne dla funkcjonowania tych organizmów, a także syntetyczne modele kompleksów biologicznych.

Słownik języka polskiego PWN

trash, thrash [wym. trasz], trash metal, thrash metal [wym. trasz metal] «styl w muzyce heavymetalowej z widocznymi wpływami muzyki punk»
• trashowy, thrashowy, trashmetalowy, thrashmetalowy
biały metal «stop zawierający około 88% cyny»
heavy metal [wym. hewi metal] «styl w muzyce rockowej»
• heavymetalowy
metal I «twarda, nieprzezroczysta substancja o charakterystycznym połysku, odznaczająca się dobrym przewodnictwem elektrycznym i cieplnym»
• metalowy
metal II zob. heavy metal
• metalowy
metale alkaliczne «litowce»
metale ciężkie «metale o gęstości większej niż 4,5 g/cm3»
metale kolorowe, nieżelazne «wszystkie metale i stopy oprócz żelaza i jego stopów»
metale lekkie «metale o gęstości mniejszej niż 4,5 g/cm3»
metale półszlachetne «metale o właściwościach zbliżonych do właściwości metali szlachetnych»
metale szlachetne «metale najbardziej odporne chemicznie»
metale ziem alkalicznych «berylowce»
metale ziem rzadkich «skandowce»
twardość metali «wielkość odkształcenia zachodzącego pod wpływem działania sił skupionych»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia