liczbami kwantowymi

Encyklopedia PWN

fiz. w teoriach kwantowych liczby charakteryzujące stan stacjonarny układu, np. atomu, jądra atomowego lub cząstki elementarnej;
fiz. relatywistyczne, tj. zgodne z wymaganiami szczególnej teorii względności, uogólnienie mechaniki kwantowej na układy o nieskończonej liczbie stopni swobody, opisujące fundamentalne oddziaływania cząstek elementarnych.
fiz. addytywne liczby kwantowe przypisane każdej rodzinie leptonów: liczba elektronowa Le, mionowa Lμ i taonowa Lτ;
fiz. liczba cząstek znajdujących się w tym samym stanie kwantowym układu fiz. złożonego z identycznych cząstek;
w fotochemii liczba cząsteczek produktu przypadających na jeden zaabsorbowany foton;
jedna z liczb kwantowych — różnica między liczbą barionów i antybarionów wchodzących w skład układu fizycznego;
fundamentalna teoria fizyczna opisująca oddziaływanie mikroobiektów materii między sobą oraz z zewnętrznymi polami, głównie z polem elektromagnetycznym.
dział kwantowej teorii pól zajmujący się oddziaływaniami cząstek naładowanych z polem elektromagnetycznym;
Halla zjawisko kwantowe, kwantowy efekt Halla,
zjawisko Halla występujące w strukturach półprzewodnikowych zawierających dwuwymiarowy gaz elektronowy, wywołane polem magnet. o kierunku prostopadłym do płaszczyzny, w której znajduje się gaz;
teoria oddziaływań silnych (znanych też pod mniej ogólną nazwą sił jądrowych), którym podlegają hadrony: bariony (protony, neutrony, hiperony) i mezony;
efekt w kwantowej teorii pola, polegający na łamaniu niektórych symetrii teorii klasycznej;
orbital
[łac. orbita ‘koleina’, ‘droga’],
funkcja falowa ψ opisująca stan jednego elektronu, zależna od współrzędnych () określających jego położenie w atomie (orbital atomowy), cząsteczce (orbital molekularny, orbital cząsteczkowy) lub krysztale.
atom
[gr. átomos ‘niepodzielny’],
fiz. najmniejsza cząstka pierwiastka chemicznego, posiadająca jeszcze właściwości tego pierwiastka, określoną masę oraz specyficzne właściwości fizyczne.
Dirac
[dırạ̈k]
Paul Adrien Maurice Wymowa, ur. 8 VIII 1902, Bristol, zm. 20 XI 1984, Tallahassee,
brytyjski fizyk teoretyk; współtwórca mechaniki kwantowej i elektrodynamiki kwantowej.
Pauli Wolfgang Wymowa, ur. 25 VIII 1900, Wiedeń, zm. 15 XII 1958, Zurych,
szwajcarski fizyk teoretyk, pochodzenia austriackiego.
dział analizy mat., poświęcony abstrakcyjnym uogólnieniom znanych pojęć geometrii klas. i matematyki elementarnej: długości odcinka, pola wielokąta, objętości wielościanu, 0-wymiarowej miary liczącej, tzn. liczby elementów zbioru.
mat. dział matematyki poświęcony opisowi grup (grupa) — struktur algebraicznych najczęściej spotykanych w matematyce i jej zastosowaniach.
kwantowanie
[łac.],
kwantyzacja,
fiz. przejście od praw fizyki klas. do odpowiednich praw teorii kwantowej; polega na przyporządkowaniu wielkościom fiz., charakteryzującym stan układu (np. pęd, energia czy moment pędu), odpowiadających im operatorów, spełniających określone warunki (operatory w mechanice kwantowej);
bariony
[gr. báros ‘ciężar’, iṓn ‘idący’],
cząstki (cząstki elementarne) o spinie połówkowym (fermiony) zdolne do oddziaływań silnych;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia