impedancją

Encyklopedia PWN

impedancja
[łac. impedio ‘przeszkadzam’],
fiz. opór pozorny układów: elektr. (i. elektryczna), akustycznych (i. akustyczna), mech. (i. mechaniczna).
opór elektryczny, oporność elektryczna,
wielkość charakteryzująca przewodnik (gałąź obwodu elektrycznego).
czujnik, sensor:
przetwornik elektroakustyczny przetwarzający sygnały foniczne na sygnały akustyczne (dźwięki mowy, muzykę).
konwerter
[ang.],
elektr.:
mostek elektr. służący do pomiaru rezystancji, indukcyjności i pojemności elementów elektr. (np. rezystora, kondensatora, cewki indukcyjnej) oraz innych wielkości fiz. jednoznacznie z nimi związanych (np. temperatury).
tuba
[łac.],
tuba akustyczna,
fiz. falowód dźwiękowy, będący odcinkiem rury o wzrastającym przekroju poprzecznym, który dopasowuje (transformuje) impedancję akustyczną źródła dźwięku, znajdującego się u wlotu t., do impedancji ośrodka na wyjściu t.;
elektron. wzmacniacz tranzystorowy, w którym kolektor tranzystora bipolarnego stanowi wspólny punkt obwodów wejściowego i wyjściowego wzmacniacza;
akustyka
[gr. akoustikós ‘dotyczący słuchu’],
dział fizyki i techniki tradycyjnie obejmujący naukę o dźwięku rozumianym jako zjawisko słyszalne, związane z rozchodzeniem się fal sprężystych w ośrodku gazowym, a w miarę rozwoju także w ośrodkach ciekłym i stałym.
audiometria
[łac. audio ‘słyszę’, gr. metréō ‘mierzę’],
zespół metod diagnostycznych oceniających sprawność narządu słuchu.
metoda audiometrii obiektywnej;
demodulator
[łac.],
telekom. układ elektroniczny realizujący proces demodulacji, stanowiący część składową urządzenia odbiorczego (radiofonicznego, telewizyjnego, telefonicznego, telegraficznego i in.);
przyrząd elektronowy o 2 elektrodach, lampowy (lampa mikrofalowa) lub półprzewodnikowy, przeznaczony do pracy w zakresie częst. odpowiadających mikrofalom.
dioda półprzewodnikowa o strukturze warstwowej, w której kolejne warstwy stanowią półprzewodniki: typu p, samoistny (i) oraz typu n;
materiały utrudniające przenikanie energii akustycznej, używane do zwiększenia izolacyjności akustycznej przegród (ścian, sufitów, drzwi, okien itp.) przed dźwiękami niepożądanymi (hałas);
elektropletyzmografia
[gr. ḗlektron ‘bursztyn’, plēthysmóo ‘powiększenie’, gráphō ‘piszę’],
nieinwazyjna metoda badania zmian objętości tkanek, narządów i układów narządów pod wpływem ich czynności — na podstawie pomiaru impedancji elektr.;
kardiografia
[gr. kardía ‘serce’, gráphō ‘piszę’],
graficzna metoda badania czynności serca;
metoda badania czynności serca, polegająca na pomiarze zmian impedancji elektr. klatki piersiowej, związanych ze zmianą wypełnienia serca krwią.
próżniowa → lampa elektronowa (trioda, tetroda lub pentoda) o dużej impedancji wejściowej.

Słownik języka polskiego PWN

impedancja «opór pozorny układów elektrycznych, akustycznych lub mechanicznych»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia