hydrostatyczne

Encyklopedia PWN

ciśnienie wywierane przez słup jednorodnej nieściśliwej cieczy podlegającego działaniu siły ciężkości;
przekładnia, w której ruch z wału wejściowego jest przenoszony na wał wyjściowy za pośrednictwem cieczy (np. oleju, wody);
przyrząd pomiarowy służący do mierzenia ciśnienia w płynach (cieczach, gazach lub parach).
barometr
[gr. báros ‘ciężar’, metréō ‘mierzę’],
ciśnieniomierz do mierzenia ciśnienia atmosferycznego (absolutnego);
ciągnik, traktor,
pojazd z własnym napędem służący do ciągnięcia przyczep, naczep, maszyn i urządzeń roln., dział i innego sprzętu wojsk. na podwoziach jezdnych, a także do zawieszania na nim różnych osprzętów roboczych;
hydroizolacja
[gr.-łac.],
izolacja wodochronna,
izolacja chroniąca przed działaniem wody;
kormus
[gr.],
kolonia osobników zwierzęcych,
dwa (lub więcej) naczynia połączone ze sobą w taki sposób, że ciecz może swobodnie przepływać z jednego do drugiego;
energia potrzebna do utworzenia (w procesie izotermicznym) jednostkowego pola powierzchni rozdziału 2 faz (np. cieczy i jej pary nasyconej);
w mechanice płynów siła, z jaką płyn działa na ścianę naczynia, przewodu lub na powierzchnię zanurzonego w nim ciała stałego;
niwelacja
[fr. < łac.],
technika pomiarowa stosowana w geodezji, służąca do wyznaczania różnic wysokości punktów w terenie oraz wysokości punktów względem przyjętego układu (systemu) odniesienia.
mech. zespół wszystkich sił zewn., czynnych i biernych (czyli reakcji podpór), działających na ciało lub element konstrukcyjny.
okręt podwodny, pot. łódź podwodna,
okręt wojenny przeznaczony do pływania i walki w całkowitym zanurzeniu;
próżniomierz, manometr próżniowy,
przyrząd do pomiaru ciśnienia całkowitego gazu w zakresie ciśnień niższych od atmosferycznego;
geol. naturalny, samoczynny i skoncentrowany wypływ wód podziemnych na powierzchnię terenu lub dno zbiornika wód powierzchniowych (źródło zatopione);
ciało zanurzone w cieczy traci pozornie na swoim ciężarze tyle, ile waży ciecz przez to ciało wyparta;
Benedetti Giambattista, ur. 14 VIII 1530, Wenecja, zm. 20 I 1590, Turyn,
wł. matematyk i fizyk;
bomba
[wł. < gr.]:
źródła wód ciepłych (termalnych), których temp. jest wyższa od 20°C (wg klasyfikacji balneologicznej) lub od średniej rocznej temperatury powietrza danego obszaru (wg klasyfikacji hydrogeologicznej).

Słownik języka polskiego PWN

ciśnienie hydrostatyczne «ciśnienie wywierane przez słup cieczy, zależne od jej gęstości i wysokości słupa»
hydrostatyka «dział hydromechaniki badający prawa równowagi cieczy i zanurzonych w nich ciał stałych»
• hydrostatyczny
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia