edukacja

Encyklopedia

edukacja
[łac. educatio ‘wychowanie’, ‘wykształcenie’],
wychowanie, kształcenie;
kwartalnik Akademickiego Tow. Andragogicznego, wyd. od 1993 w Toruniu;
koncepcja umiędzynarodowienia edukacji, której celem jest wyposażenie młodego pokolenia w „globalną świadomość”;
miesięcznik Społecznego Towarzystwa Oświatowego, adresowany do nauczycieli szkół podstawowych, średnich oraz wyższych;
dziedzina kształcenia o charakterze interdyscyplinarnym, mówiąca o roli środków masowego przekazu w procesie socjalizacji, uczenia się i wychowania;
koncepcja pedagogiczna, której celem jest poszerzanie własnej tożsamości jednostkowej i społecznej przez kontakt z innymi kulturami, kształtowanie rozumienia odmienności kulturowych, wyzbywanie się uprzedzeń i stereotypów (np. etnicznych bądź religijnych) oraz propagowanie postaw tolerancji i dialogu;
pedag. koncepcja, zgodnie z którą podstawowym zadaniem wychowania jest wdrażanie do pełnienia funkcji obywatelskich oraz zapoznanie się z obowiązkami i prawami wyznaczonymi ustawodawstwem państwowym;
koncepcja pedagogiczna podkreślająca dydaktyczne znaczenie lokalnego dziedzictwa kulturowego jako niezbędnego elementu tożsamości jednostkowej i społecznej;
kwartalnik pedag., wyd. od 1983 jako kontynuacja kwartalnika „Badania Oświatowe”, obecnie wyd. przez Inst. Badań Edukacyjnych w Warszawie;
kwartalnik pedag., wyd. od 1992 w Toruniu;
Izba Edukacji Publicznej, Izba Edukacyjna,
nacz. organ władzy oświat. w Księstwie Warsz., utworzony 1807;
państw. fundacja, powołana 1993 przy Ministerstwie Edukacji Nar., z siedzibą w Warszawie;
niezależna, opozycyjna instytucja społ., koordynująca inicjatywy oświat. i ruchy samokształceniowe,
naczelna państw. władza oświat. w Księstwie Warsz., utworzona 1812 na miejsce Izby Edukacji Publicznej;
pierwsza na ziemiach polskich i w Europie centralnej świecka władza oświatowa, powołana 1773 po rozwiązaniu zakonu jezuitów;
pedagogika
[gr. país ‘dziecko’, agōgós ‘przewodnik’, paidagōgikē ‘świadoma działalność wychowawcza’],
dyscyplina nauki zajmująca się badaniem szeroko rozumianych procesów edukacyjnych (edukacja, wychowanie).
dyscyplina pedagogiki zajmująca się teorią edukacji wczesnoszkolnej i kształceniem zintegrowanym oraz oddziaływaniami wychowawczymi na dziecko w pierwszych klasach szkoły podstawowej;
feminizm
[łac. femina ‘kobieta’],
nazwa bardzo szerokiego ruchu o charakterze politycznym, społecznym, kulturowym i intelektualnym, którego różne orientacje, szkoły, teorie i badania łączy wspólne przekonanie, że kobiety były i są przedmiotem dyskryminacji.
Bernstein
[bə̣:rnstaın]
Basil, ur. 1924,
ang. socjolog kultury i edukacji;

Słownik języka polskiego

edukacja «wychowanie, wykształcenie»
• edukacyjny • edukować
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia