długoterminowe

Encyklopedia PWN

rodzaj kredytu pieniężnego;
kapitał
[łac.],
ekon. jeden z czynników produkcji; źródło finansowania aktywów.
kredyt
[łac. creditum ‘pożyczka’, ‘dług’],
ekon. pożyczka, transakcja polegająca na tym, że: jedna ze stron (wierzyciel lub kredytodawca) stawia do dyspozycji drugiej strony środki pieniężne, dobra realne bądź inne świadczenia albo zobowiązuje się pokrywać do określonej wysokości jej zadłużenie bądź wykonywać dyspozycje płatnicze; druga strona (dłużnik lub kredytobiorca) zwraca w ustalonych terminach równowartość wykorzystanych środków, a ponadto płaci kredytodawcy wynagrodzenie za korzystanie z tych środków w postaci oprocentowania (procent) liczonego proporcjonalnie do sumy i okresu wykorzystania kredytu; dla dłużnika otrzymanie kredytu oznacza powstanie zobowiązania (długu).
bank emisyjny i kredytowy w Królestwie Pol., zał. 1828 w Warszawie;
banki
[wł. banca ‘stół’, ‘ława’],
ekon. przedsiębiorstwa zajmujące się pośrednictwem finansowym polegającym na gromadzeniu depozytów i udzielaniu kredytów.
ekon. specyficzny, zgodny z zasadami islamu, system bankowy.
Europejski Fundusz Inwestycyjny, ang. European Investment Fund,
instytucja finansowa UE, utworzona 1994, zgodnie z decyzją Rady Europejskiej podjętą podczas spotkania 1992 w Edynburgu;
rodzaj kredytu;
rodzaj kredytu zagranicznego;
działania gosp. podejmowane gł. w latach 80. i 90. XX w. przez rządy państw regionu w celu powstrzymania procesów inflacyjnych i przezwyciężenia kryzysu zadłużeniowego w Ameryce Łacińskiej.
demogr. ogół mieszkańców określonego terytorium, np. państwa, lub wszystkich krajów świata; podstawowa kategoria demografii.
brytyjskie obligacje rządowe, średnio- i długoterminowe, emitowane po cenie podanej do wiadomości publicznej, wykorzystywane w celu kontrolowania rynku tzw. złotych papierów wartościowych;
działania techn. i organizacyjno-prawne, których celem jest zachowanie lub przywrócenie wodom naturalnym pełnej przydatności jakościowej oraz utrzymanie równowagi bilansu wodno-gosp. kraju.
prognoza naukowa, przewidywanie naukowe,
metodol., naukozn. teza (twierdzenie, hipoteza, teoria) dotycząca przyszłości, przewidywanie przyszłych faktów, zjawisk czy zdarzeń na podstawie uzasadnionych przesłanek ustalonych w toku badań nauk.;
przewidywanie stanu atmosfery i związanych z nim zjawisk meteorologicznych dotyczących określonego obszaru i przedziału czasu.
renta
[niem.< fr.],
ekon.:
obszar unikatowy w skali świata, podlegający szczególnej ochronie ze względu na niepowtarzalne walory, np. geologiczne, rzeźby terenu, stosunków wodnych, flory lub fauny;

Słownik języka polskiego PWN

długoterminowy
1. «przewidziany na długi okres lub mający odległy termin realizacji»
2. «trwający długo»
3. środ. «o więźniu: odbywający długą karę więzienia»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia