balladowa

Encyklopedia PWN

ballad opera, opera balladowa, beggar’s opera, opera żebracza,
forma opery komicznej, znana w XVIII w. w Anglii, polegająca na przeplataniu mówionych dialogów popularnymi melodiami zaopatrzonymi w nowe teksty;
Novak Helga, ur. 8 IX 1935, Berlin,
niem. pisarka i poetka;
opera
[wł. < łac.],
dramatyczno-muzyczny, wokalno-instrumentalny, z akcją dramatyczną, monologami i dialogami ujętymi w libretcie, przeznaczony do wykonania na scenie (z odpowiednią scenografią), zwykle w specjalnie do tego celu zbudowanym teatrze operowym, również zwanym operą.
operetka
[wł. operetta ‘mała opera’],
gatunek teatralno-muzyczno-taneczny, powstały w XIX w. we Francji;
Palmer
[pạ:mər]
Edward Vance Wymowa, ur. 28 VIII 1885, Bundaberg, zm. 15 VII 1959, Melbourne,
austral. pisarz i eseista;
wodewil
[fr.],
vaudeville,
w XVII i XVIII w. krótki wiersz o charakterze satyrycznym, śpiewany do popularnej melodii;
Balfe
[bälf]
Michael, ur. 15 V 1808, Dublin, zm. 20 X 1870, Rowney Abbey (hrab. Hertfordshire),
irlandzki kompozytor i śpiewak (baryton);
Behan
[bị:ən]
Brendan, ur. 9 II 1923, Dublin, zm. 20 III 1964, tamże,
irlandzki dramatopisarz, prozaik i publicysta;
Chopin Wymowa, Szopen, Fryderyk (Franciszek), ur. 1 III (22 II?) 1810, Żelazowa Wola, zm. 17 X 1849, Paryż,
najwybitniejszy kompozytor polski, słynny pianista, współtwórca europejskiego romantyzmu.
czasopismo lit.-artyst., wyd. 1922 w Wadowicach (1. numer), redagowane przez E. Zegadłowicza oraz E. Kozikowskiego i J.N. Millera;
ludowa piosenka ukraińska o charakterze elegijnym, sentymentalnym, często oparta na formach balladowych,
folkevise
[fọlkəwisə],
średniow. skand. epicka pieśń lud. albo ballada anonimowa;
Iłłakowiczówna Kazimiera, ur. 6 VIII 1888, Wilno, zm. 16 II 1983, Poznań,
poetka, tłumaczka.
Kosmač Ciril, ur. 28 IX 1910, Slap n. Idrijcą, zm. 28 I 1980, Lublana,
pisarz słoweński;
Leśmian Bolesław, nazwisko pierwotne Lesman, ur. 22 I 1877 (podawane są także inne daty), Warszawa, zm. 5 XI 1937,
tamże, poeta, prozaik, eseista, krytyk literacki.
Lindsay
[lı̣ndzi]
Nicholas Vachel, ur. 10 XI 1879, Springfield (stan Illinois), zm. 5 XII 1931, tamże,
poeta amerykański;
Makarovič Svetlana, ur. 1 I 1939, Maribor,
poetka słoweńska;
Mehring
[mẹ:rıŋ]
Walter, ur. 29 IV 1896, Berlin, zm. 3 X 1981, Zurych,
pisarz niemiecki;

Słownik języka polskiego PWN

ballada
1. «wierszowany utwór o niezwykłej, często fantastycznej tematyce»
2. «utwór wokalny o treści epickiej, wolny i nastrojowy; też: utwór instrumentalny o swobodnej budowie»

• balladowy, balladyczny • balladowo • balladowość, balladyczność
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia