antropologia fizyczna

Encyklopedia PWN

antropologia
[gr. ánthrōpos ‘człowiek’, lógos ‘myśl’, ‘słowo’],
dyscyplina naukowa zajmująca się holistycznym opisem człowieka zarówno jako gatunku biologicznego, jak i twórcy kultury.
dyscyplina zaliczana do zespołu nauk społecznych i/lub nauk kulturoznawczych; jest także jedną z podstawowych dziedzin nauk antropologicznych (obok antropologii fizycznej, etnolingwistyki, etnohistorii i antropologii stosowanej) zajmującą się kulturowymi aspektami ludzkiej egzystencji.
Czekanowski Jan, ur. 6 X 1882, Głuchów, zm. 20 VII 1965, Szczecin,
polski antropolog i etnolog, twórca tzw. lwowskiej szkoły antropologicznej o światowym rozgłosie.
Benedict
[bẹnıdıkt]
Ruth Fulton Wymowa, ur. 5 VI 1887, Nowy Jork, zm. 17 IX 1948, tamże,
przedstawicielka amerykańskiej antropologii kulturowej.
Canetti
[kanẹti]
Elias Wymowa, ur. 25 VII 1905, Ruszczuk (ob. Ruse, Bułgaria), zm. 14 VIII 1994, Zurych,
austriacki pisarz i eseista.
inicjacja
[łac. initiatio ‘wtajemniczenie’],
jeden z podstawowych obrzędów obecnych w każdej kulturze, służący zaznaczeniu momentu zmiany statusu jednostek lub całych grup społecznych;
intelekt
[łac. intellectus ‘pojmowanie’, ‘rozumienie’],
filoz. należąca do osób duchowa władza poznawcza, zdolna do ujmowania bytu w sposób pozaempiryczny, nienaoczny;
antropol. wartości określonych cech organizmu człowieka uznawane za prawidłowe w danej populacji dla osobnika określonej płci i wieku; stosowane najczęściej w: antropologii, medycynie, psychologii, pedagogice i w wychowaniu fizycznym.
paleoantropologia
[gr. palaiós ‘stary’, ‘dawny’, ánthrōpos ‘człowiek’, lógos ‘słowo’, ‘nauka’],
antropol. dział antropologii fiz. i kulturowej (w starszych ujęciach tylko fiz.), zajmujący się opisem i analizą zmian morfologii i kultury, jakie zachodziły w filogenezie człowieka.
koncepcja eschatologiczna, zgodnie z którą w dniu Sądu Ostatecznego zmarli zostaną wskrzeszeni przez Boga;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia