analogową

Encyklopedia PWN

inform. zmieniający wartości w sposób ciągły;
zespół metod i środków służących do wytwarzania, przesyłania i przetwarzania sygnałów analogowych.
elektr. przetwarzanie sygnału cyfrowego na odpowiadający mu sygnał analogowy (sygnał);
układ elektroniczny, zwykle scalony, przeznaczony do przeprowadzania operacji przetwarzania cyfrowo-analogowego.
inform. maszyna matematyczna służąca do rozwiązywania zadań przez modelowanie zależności matematycznych za pomocą zjawisk zachodzących w układach mechanicznych, elektrycznych, elektromechanicznych lub elektronicznych;
miernik, którego wskazanie jest ciągłą funkcją wartości wielkości mierzonej.
sygnał mający postać ciągłego w czasie przebiegu wielkości fiz. (wielkość reprezentująca wiadomość może przyjmować dowolne wartości z ciągłego ich zbioru);
telewizja
[gr. tḗle ‘daleko’, łac. visio ‘widzenie’],
dział telekomunikacji zajmujący się przetwarzaniem obrazów scen ruchomych (z natury lub uprzednio zarejestrowanych na taśmie magnet.) na sygnały elektr., tzw. sygnały wizyjne, ich przesyłaniem łączami telekomunik. oraz odtwarzaniem w miejscu odbioru;
zespół metod, procedur i środków służących do wytwarzania, przetwarzania, przesyłania i przechowywania w pamięci sygnałów cyfrowych.
magnetofon
[gr.],
urządzenie do zapisywania (rejestracji) na taśmie magnet. (magnetyczny zapis) i odczytywania z niej sygnału fonicznego (dźwięku przetworzonego na sygnał elektr.);
przetwarzanie sygnału analogowego w sygnał cyfrowy (sygnał);
CMOS, ang. Complementary MOS, komplementarny układ scalony MOS,
monolityczny układ scalony z parami wzbogaconych komplementarnych tranzystorów MOS o przeciwstawnych typach kanału, tj. n i p; wytwarzany technologią zw. również CMOS.
oscyloskop
[łac.-gr.],
urządzenie elektroniczne wytwarzające na ekranie (np. lampy oscyloskopowej, wyświetlacza LCD lub PDP) obraz świetlny będący odwzorowaniem zależności funkcyjnych między 2 zmiennymi wielkościami elektr. lub innymi wielkościami fiz., przetworzonymi na wielkości elektr. (zazwyczaj na napięcie elektr.).
urządzenie optyczno-elektroniczne przetwarzające obraz obserwowanej sceny na sygnał elektryczny, tzw. sygnał wizyjny, zakodowany w jednym z systemów telewizyjnych (np. PAL, SECAM, NTSC);
metrol. rodzaj przyrządu pomiarowego przetwarzającego, wg określonej zależności i w granicach określonej dokładności, sygnały pomiarowe.
telewizja, procesy techniki telewizyjnej,
systemy stosowane w urządzeniach do zapisu i odtwarzania dźwięku umożliwiające uzyskanie dźwięku o wysokiej jakości;
magnetowid
[gr.-łac.],
wideomagnetofon, pot. wideo,
urządzenie do zapisywania (rejestracji) na taśmie magnetycznej (magnetyczny zapis) i odczytywania z niej sygnału wizyjnego (obrazu przetworzonego na sygnał elektryczny) i towarzyszącego mu sygnału fonicznego (dźwięku przetworzonego na sygnał elektryczny);
modulacja
[łac.],
telekom. proces fiz. polegający na oddziaływaniu pewnego przebiegu wielkości fiz., zw. sygnałem modulującym, na inny przebieg (modulowany), zw. też falą nośną, w wyniku czego uzyskuje się przebieg zw. sygnałem zmodulowanym.
zespół rozmieszczonych na pewnym obszarze, powiązanych ze sobą funkcjonalnie urządzeń telekomunik., przeznaczonych do świadczenia różnych usług telekomunik. (np. usług telefonicznych, radiotelefonicznych, telegraficznych, transmisji danych, radiofonicznych, telewizyjnych);

Słownik języka polskiego PWN

analogowy «wykorzystujący technikę analogową»
• analogowo
sygnał analogowy «sygnał w postaci wielkości fizycznej zmieniającej się w sposób ciągły, a nie skokowo»
technika analogowa «zespół metod i środków służących do wytwarzania, przesyłania i przetwarzania sygnałów analogowych»
urządzenie analogowe «urządzenie, którego praca oparta jest na wielkościach zmieniających się w sposób ciągły»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia