absolutna

Encyklopedia PWN

muzyka wolna od treści poet.-lit., nie obarczona programem lit. lub aluzjami pozamuz. zawartymi np. w tytule utworu, w przeciwieństwie do muzyki programowej;
astr. wyrażana w wielkościach gwiazdowych jasność, jaką miałby obiekt astronomiczny obserwowany z odległości 10 pc (parsek) w pustej przestrzeni;
astr. jasność obiektu astr. we wszystkich długościach fali (przy spełnieniu warunków takich, jak przy jasności absolutnej).
teoria oparta na aksjomatach geometrii euklidesowej bez Euklidesa postulatu równoległości;
forma rządów, w której cała, niekontrolowana władza jest skupiona w rękach monarchy.
wielkość gwiazdowa, jaką miałby dany obiekt astronomiczny, gdyby znajdował się w odległości 10 pc od obserwatora.
zdolność muzyczna, polegająca na rozpoznawaniu wysokości dźwięków bez konieczności porównywania z wysokością już znaną.
ciśnienie mierzone względem próżni.
fiz. hipotetyczny czas, którego pomiar nie zależy od warunków, w których znajduje się zegar;
psychol. najmniejsza wartość (natężenie) bodźca wywołująca reakcję organizmu lub minim. pobudzenie zdolne wywołać określone wrażenie;
Hegel Georg Wilhelm Friedrich, ur. 27 VIII 1770, Stuttgart, zm. 14 XI 1831, Berlin,
filozof niemiecki, jeden z twórców klasycznej idealistycznej filozofii niemieckiej.
fiz. wielkość służąca do chronologicznego szeregowania zdarzeń.
podział gwiazd na określone typy widmowe i klasy jasności dokonywany na podstawie wyglądu ich widma;
absolut
[łac. absolutus ‘zupełny’, ‘bezwględny’],
w tradycji filozoficznej byt wolny od niedoskonałości, bez przyczyny, od niczego niezależny, istniejący sam z siebie, nie określony ani ograniczony, pojmowany na ogół jako wieczna, jedyna i konieczna podstawa rzeczywistości, od której wszystko inne jest zależne (nous, absolutny duch, absolutna idea, Bóg).
Buber Martin, ur. 8 II 1878, Wiedeń, zm. 13 VI 1965, Jerozolima,
żydowski filozof, pedagog, jeden z twórców filozofii dialogu, badacz chasydyzmu.
obiekty astronomiczne — kule gazowe o masach porównywalnych z masą Słońca, świecące przez znaczną część życia wskutek zachodzących w nich reakcji termojądrowych.
astr. natężenie oświetlenia powierzchni promieniowaniem elektromagnetycznym wysyłanym przez dany obiekt astronomiczny, czyli ilość energii docierająca w jednostce czasu od danego obiektu do jednostkowej powierzchni prostopadłej do kierunku padania promieniowania.
Plotyn, Plōtínos, ur. 204 lub 205, prawdopodobnie Lykon polis (ob. Asjut), zm. 270, Rzym,
filozof grecki, twórca neoplatonizmu.

Ilustracje, multimedia

Tabele, zestawienia

Słownik języka polskiego PWN

monarchia absolutna «monarchia, w której władza należy niepodzielnie do panującego»
muzyka absolutna «muzyka wolna od treści pozamuzycznych, np. literackich»
prawda absolutna «prawda ostateczna lub prawda całościowa»
próżnia absolutna, doskonała «obszar pozbawiony całkowicie cząstek materialnych»
absolutny
1. «zupełny»
2. «niekwestionowany»
3. «istniejący obiektywnie»
4. «oparty na zasadach absolutyzmu lub rządzący według tych zasad»

• absolutnie
słuch absolutny «wrodzona zdolność rozpoznawania bezwzględnej wysokości dźwięków»
zero bezwzględne, absolutne fiz. «teoretycznie najniższa możliwa temperatura, punkt zerowy na bezwzględnej skali temperatur Kelvina»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia