Ziemia

Encyklopedia PWN

wu xing
[chiń., ‘pięć elementów’],
w tradycyjnej myśli chiń. 5 elementów: woda, ogień, drzewo, metal, ziemia, podstawowe składniki materii, nadające jej określone cechy i uczestniczące w nieustających, cyklicznie powtarzających się procesach, które dają początek wszystkim istotom i rzeczom we Wszechświecie.
piechota polska utworzona 1578 w Koronie przez Stefana Batorego, 1592 –– na Litwie;
Wydrzyński Andrzej, ur. 1 XII 1921, Czarnokonicka Wola k. Tarnopola, zm. 13 VII 1992, Warszawa,
pisarz;
Wygodzki Stanisław, ur. 13 I 1907, Będzin, zm. 9 V 1992, Giwataim k. Tel Awiwu-Jaffy,
pisarz, pochodzenia żydowskiego.
archeol.:
zagłębienie w ziemi wraz z korzeniami drzewa wywróconego przez wiatr;
substancja mająca zdolność wymiany własnych jonów na jony znajdujące się w roztworze;
biol. proces zmniejszania się liczebności wszystkich populacji prowadzący do wygaśnięcia poszczególnych gatunków i złożonych z nich większych grup (czyli wyższych taksonów).
maszyna ciągnikowa wielorzędowa do wyrywania lnu razem z korzeniami z ziemi i układania jako pokosu na powierzchni pola;
wojsk. zespół urządzeń przeznaczony do naprowadzania na cel i prowadzenia ognia w określonym kierunku: strzelania pociskami, odpalania pocisków rakietowych, wyrzucania bomb głębinowych, wystrzeliwania torped, także nadawania prędkości początkowej innym obiektom, np. samolotom bezzałogowym.
Wysłouch Seweryn, ur. 1900, zm. 1968,
historyk państwa i prawa pol.;
Wysocki Wiesław Jan, ur. 18 VI 1950, Łowicz,
historyk, polonista, teolog;
geod. potocznie wielkość oznaczająca wzniesienie danego punktu nad poziomem morza;
całość zagadnień związanych z projektowaniem wystaw;
wielkie międzynarodowe wystawy, organizowane co pewien czas w różnych krajach;
wyszehradzkie zjazdy 1335 i 1339,
traktaty zawarte w Wyszehradzie;
miasto w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, na pograniczu Wysoczyzny Płońskiej i Kotliny Warszawskiej, na pr. brzegu Wisły, naprzeciw ujścia Bzury.
biegi koni dosiadanych przez jeźdźców (dżokejów), rozgrywane na różnych dystansach w różnych kategoriach wieku i ras koni;
zootechn. grupa ras gołębi domowych mających zdolność koziołkowania w czasie lotu, także na ziemi; np. w. perskie.

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego PWN

ziemia
1. Ziemia «trzecia planeta Układu Słonecznego»
2. «warstwa piasku, gliny, próchnicy itp. tworząca powierzchnię lądu»
3. «powierzchnia, po której poruszają się ludzie»
4. «teren będący czyjąś własnością»
5. pot. «podłoga»
6. «obszar stanowiący pewną całość, np. etnograficzną, geograficzną»
7. «ląd»
8. «kraj, ojczyzna»
9. «w dawnej Polsce: jednostka administracyjna mniejsza od województwa»
ziemia fulerska «skała osadowa używana jako środek oczyszczający i odbarwiający»
ziemia okrzemkowa «skała osadowa wykorzystywana w przemyśle»
metale ziem alkalicznych «berylowce»
metale ziem rzadkich «skandowce»
obrót dzienny Ziemi «pozorny obrót sklepienia niebieskiego w ciągu doby, wywołany rzeczywistym obrotem wirowym Ziemi»
oś Ziemi, oś ziemska «wyobrażalna prosta przechodząca przez bieguny geograficzne, wokół której Ziemia obraca się w ciągu doby»
płaszcz Ziemi «strefa pomiędzy skorupą ziemską a jądrem Ziemi»
rzeźba terenu, rzeźba powierzchni ziemi «ukształtowanie powierzchni ziemi»
trzęsienie (ziemi) «gwałtowne wstrząsy skorupy ziemskiej wywołane głównie przemieszczeniami mas skalnych w głębi Ziemi»
ziemie rzadkie «tlenki pierwiastków chemicznych z III grupy pobocznej układu okresowego pierwiastków»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia