Teleskop optyczny

Encyklopedia PWN

urządzenie do obserwacji obiektów astronomicznych w świetle widzialnym (tj. odbierających fale długości 350–1000 nm);
teleskop
[gr.],
urządzenie do odbioru promieniowania elektromagnetycznego (optycznego — teleskop optyczny, rentgenowskiego, gamma teleskopy wysokoenergetyczne, radiowego radioteleskop) ciał niebieskich, umożliwiające ogniskowanie wiązki w małym obszarze, w którym to promieniowanie może być analizowane.
Teleskop Kosmiczny Hubble’a
[t. k. habla],
Hubble Space Telescope (HST),
satelitarne obserwatorium astronomiczne skonstruowane przez NASA (przy współudziale ESA), jeden z najważniejszych instrumentów astronomicznych XX w.;
przyrząd służący do zapisu widma optycznego;
instrumenty służące do obserwacji obiektów astr. w zakresie promieniowania rentgenowskiego i gamma, charakteryzujące się stosunkowo wysoką kątową zdolnością rozdzielczą.
szkło techn. stosowane do wyrobu soczewek, pryzmatów i in. elementów układów opt. (w mikroskopach, aparatach fot., lunetach, teleskopach, spektrofotometrach i in. przyrządach kontrolno-pomiarowych), a także do produkcji szkła do okularów.
zespół przyrządów służących do prowadzenia obserwacji astronomicznych zarówno z powierzchni Ziemi, jak i Kosmosu.
przyrządy i urządzenia służące do obserwacji astronomicznych.
kamera Maksutowa, teleskop Maksutowa, teleskop meniskowy,
teleskop soczewkowo-zwierciadlany odznaczający się dużym polem widzenia, zbudowany 1941 niezależnie przez D. Maksutowa i A. Bouwersa;
luneta
[fr.],
przyrząd optyczny służący do zwiększania kąta widzenia („zbliżania”) odległych obiektów, zwiększania ilości dochodzącego od nich światła oraz wyznaczania kierunku, w jakim się te obiekty znajdują.
Airy’ego plamka, krążek Airy’ego, krążek dyfrakcyjny,
fiz. dyfrakcyjny obraz punktu otrzymywany przez bezaberracyjny układ opt. z kołową przesłoną aperturową (aberracje układu optycznego);
galaktyki
[gr.],
grawitacyjnie związane układy gwiazd, gazu, pyłu i ciemnej materii.
Huygens
[họ̈ichəns]
Christiaan Wymowa, ur. 14 IV 1629, Haga, zm. 8 VII 1695, tamże,
matematyk, astronom i fizyk holenderski.
lidar
[ang. Light Detection and Ranging],
urządzenie służące do wykrywania obiektów i pomiaru odległości od nich za pomocą impulsów świetlnych;
przyrząd optoelektroniczny przetwarzający obraz opt. na sygnał elektr. wizyjny (p.w. analizujący) lub przeprowadzający operację odwrotną (p.w. syntezujący).
reflektor
[łac.],
astr. teleskop, w którym wiązka światła jest skupiana przez zwierciadło wklęsłe (teleskop optyczny).
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia