Krecie

Encyklopedia PWN

Markos, właśc. Mạrkos Wafiạdhis, ur. 1906, zm. 1992,
gr. komunista i dowódca komunist. partyzantki antyniem. w II wojnie świat., 1929 sekr. KP Grecji, 1938 deportowany na Kretę
Nicefor II Fokas, ur. ok. 912, zm. 969, Konstantynopol,
cesarz bizant. od 963;
Oschoforie
[gr. ṓschos ‘gałązka winorośli z gronami’, phoréō ‘noszę’],
w religii staroż. Grecji święto ku czci Dionizosa obchodzone 7. dnia miesiąca Pyanepsjon (październik/listopad);
panhellenizm
[łac. < gr.],
nowogr. ruch nacjonalistyczny w XIX i na pocz. XX w., zmierzający do zjednoczenia Greków rozproszonych w granicach dawnego cesarstwa bizantyńskiego;
Rodyjskie pieśni miłosne, gr. Erōtopaígnia,
zbiór bizant. poezji miłosnej z XV w.;
Środkowy, Basen, Central Basin,
najgłębszy i najrozleglejszy basen w dnie M. Śródziemnego, w środkowej części morza, miądzy Sycylią i Kretą;
Śródziemnomorski, Grzbiet, ang. Mediterranean Ridge,
grzbiet podmor. we wschodniej części dna M. Śródziemnego (O. Atlantycki);
Telchinowie, Telchínes,
mit. gr. złośliwe duchy świata podziemnego związane z metalurgią miedzi; obdarzone „złym okiem” zazdrośnie strzegły swych tajemnic;
Tymoteusz,
gr. timé ‘cześć’, theós ‘Bóg’; ‘oddający cześć Bogu’,
ur. ok. 30, zm. ok. 97,
uczeń i przyjaciel św. Pawła.
w starożytności państwo w zachodniej Azji, którego centrum leżało wokół jez. Wan;
Wavell
[ueıwl]
Archibald Percival, wicehrabia (od 1943), hrabia (od 1947), ur. 5 V 1883, Colchester, zm. 24 V 1950, Londyn,
bryt. generał, od 1943 marszałek;
Wenecka, Republika, Repubblica di Venezia, Najjaśniejsza Rzeczpospolita Wenecka, Serenissima Repubblica di Venezia,
VIII–XVIII w. państwo w północno-wschodnich Włoszech;
konflikt między grupą demokratycznych państw Europy Zachodniej, do których później przyłączyły się USA i ZSRR, występujące w obronie własnych pozycji w Europie i na świecie, a państwami faszystowskimi (oraz ich sojusznikami), zmierzającymi do zdobycia hegemonii w świecie; konflikt w warunkach wielkiego skoku naukowo-technicznego, który doprowadził do rozwarstwienia sił zbrojnych na nowoczesne armie (głównie niemiecka) wyposażone w najnowsze typy uzbrojenia i tradycyjne armie przede wszystkim państw średnich i małych.

Materiały dodatkowe

Kreta — wyspa Minotaura
miasto we Włoszech, założone jako schronienie na wyspach laguny weneckiej.

Słownik języka polskiego PWN

kret
1. «mały ssak o czarnym futrze, głowie zakończonej ryjkiem i łapach przystosowanych do grzebania, prowadzący podziemny tryb życia»
2. «o człowieku działającym podstępnie»
3. «urządzenie do drążenia kanałów i tuneli podziemnych»
4. «narzędzie ciągnikowe do tworzenia w glebie kanalików odwadniających»

• kreci • krecik
krety «wyprawione skórki krecie; też: futro z tych skórek»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia