Krecie

Encyklopedia PWN

Minotaur, Minṓtauros,
mit. gr. w literaturze pojawił się po raz pierwszy w Katalogu niewiast Hezjoda jako potwór o ludzkim ciele i głowie byka;
Minọtis Alẹksis, ur. 8 VIII 1898, Chania (Kreta), zm. 11 XI 1990, Ateny,
gr. reżyser, aktor;
Mitsotạkis Konstandịnos, Konstandinos Micotakis, ur. 18 X 1918, Chania (Kreta), zm. 29 V 2017, Ateny,
polityk grecki, ojciec Kiriakosa;
nazwa końcowego okresu (późna epoka brązu, ok. 1600–1165 p.n.e.) kultury helladzkiej;
Nearch, Néarchos, data ur. nieznana, zm. po 313 p.n.e.,
syn Androtimosa z Krety, przyjaciel i towarzysz Aleksandra III Wielkiego;
norzyca, ropowica kłębu, pot. kret,
wet. ogniska i przetoki ropne w tkance łącznej kłębu koni;
owadożerne, Insectivora,
rząd ssaków łożyskowych (łożyskowce), prawdopodobnie wyjściowy dla rzędów bardziej wyspecjalizowanych;
pałac
[łac.],
reprezentacyjna budowla mieszkalna pozbawiona cech obronnych;
Pyanopsja, Pyanópsia, Pyanépsia
[gr. pýanos ‘bób’, épsein ‘gotować’],
w staroż. Grecji święto ku czci Apollina;
repelenty, środki odstraszające,
czynniki mech. (dźwięk, światło, barwa) lub chem. stosowane do odstraszania szkodników;
Sachlịkis Stẹfanos, Stéphanos Sachlíkes, żył w XIV(?) w.,
poeta gr. z Krety;
Samaria, Samáreia,
wąwóz w południowo-zachodniej części Krety (Grecja), w górach Lefka Ori;
Secret Intelligence Service
[sị:krət ıntẹlıdżəns sə̣:rwıs]
(SIS), pot. MI6, Tajna Służba Wywiadowcza,
bryt. agencja wywiadu; zał. 1912,
nazwa zwyczajowa repelentu służącego w uprawach roln., sadowniczych i warzywnych do odstraszania kreta, nornika polnego oraz zwierzyny łownej (sarny, zające).
Talos, Tálōs,
mit. gr. ostatni półbóg ze spiżowego pokolenia poprzedzającego czasy herosów;
tenrekowate, kretojeże, tzw. jeże madagaskarskie, Tenrecidae,
rodzina ssaków z rzędu owadożernych, czasem wyróżniana jako jedyna współcz. rodzina rzędu Lipotyphla (a owadożerne jako nadrząd); występują na Madagaskarze i Komorach, a nieliczne gat. w Afryce, najstarsze szczątki kopalne są znane ze środkowego eocenu;
Tezeusz, Thēseús,
mit. gr. heros ateński;
torbacze, Marsupialia,
nadrząd ssaków zaliczany do szczepu Metatheria (ssaki — Układ systematyczny);
dwa konflikty militarne, wywołane roszczeniami państw bałkańskich wobec Turcji i ich późniejszymi sporami granicznymi;

Materiały dodatkowe

Kreta — wyspa Minotaura
miasto we Włoszech, założone jako schronienie na wyspach laguny weneckiej.

Słownik języka polskiego PWN

kret
1. «mały ssak o czarnym futrze, głowie zakończonej ryjkiem i łapach przystosowanych do grzebania, prowadzący podziemny tryb życia»
2. «o człowieku działającym podstępnie»
3. «urządzenie do drążenia kanałów i tuneli podziemnych»
4. «narzędzie ciągnikowe do tworzenia w glebie kanalików odwadniających»

• kreci • krecik
krety «wyprawione skórki krecie; też: futro z tych skórek»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia