Krecie

Encyklopedia PWN

Kreta, Krịti, Krḗtē,
największa grecka wyspa, na Morzu Śródziemnym, na południowy wschód od Peloponezu;
bud. potoczna nazwa urządzenia do wykonywania poziomych przebić (kanałów) w gruncie;
kret, pług kreci,
roln. narzędzie ciągnikowe służące do wykonywania w glebie na głęb. 60–70 cm kanalików odwadniających (kretowanie) o średnicy 6–15 cm;
kret europejski, Talpa europaea,
gatunek ssaka z rodziny kretowatych;
kret workowaty, Notoryctes typhlops,
ssak z nadrzędu torbaczy;
Andrzej z Krety, święty, ur. ok. 660, Damaszek, zm. 4 VII 740, Mitylena (Grecja),
gr. poeta chrześcijański;
Epimenides z Krety, Epimenídēs, żył w VII–VI w. p.n.e.,
grecki poeta i prorok; prekursor filozoficznej kosmogonii;
ogólna nazwa zespołu kultur rozwijających się w okresie neolitu i w epoce brązu (III i II tysiąclecie p.n.e.) w basenie Morza Egejskiego.
Iraklion, Hērákleion, Kandia, staroż. Heraklejon,
m. w Grecji, na północnym wybrzeżu Krety, nad M. Egejskim;
kreteńska kultura, kultura minojska,
kultura rozwijająca się na Krecie w epoce brązu (ok. 3500–1070 p.n.e.);
kreteńska sztuka, sztuka minojska,
sztuka rozwijająca się w epoce brązu (ok. 3500–1070 p.n.e.) na Krecie;
kretowanie, drenowanie krecie,
wykonywanie (wytłaczanie) na głęb. 60–70 cm w glebach zwięzłych lub torfowych systematycznej sieci kanalików odwadniających o średnicy 6–15 cm i rozstawie 3–7 m za pomocą specjalnego pługa (słupicy-noża, kreta i wygładzacza);
Wenizẹlos Elefthẹrios, ur. 23 VIII 1864, Murnies (Kreta), zm. 18 III 1936, Paryż,
ojciec Sofoklisa, polityk grecki.
Ajos Nikolaos, Ạjos Nikọlaos, Ágios Nikólaos,
miasto w Grecji (region Kreta), na Krecie, nad Zat. Merambelską (M. Kreteńskie);
Arkadhi, Arkadi,
klasztor Przemienienia Pańskiego na Krecie, na południowy wschód od Rethimno, symbol walki o wyzwolenie Krety spod panowania tureckiego;
Greco, El
[el grẹko],
właśc. Dhomịnikos Theotokọpulos Wymowa, ur. ok. 1541, Kandia (ob. Iraklion, Kreta), zm. 7 IV 1614, Toledo,
malarz grecki, osiadły w Hiszpanii, uznawany za jednego z najwybitniejszych i najbardziej oryginalnych twórców XVI w..

Materiały dodatkowe

Kreta — wyspa Minotaura
miasto we Włoszech, założone jako schronienie na wyspach laguny weneckiej.

Słownik języka polskiego PWN

kret
1. «mały ssak o czarnym futrze, głowie zakończonej ryjkiem i łapach przystosowanych do grzebania, prowadzący podziemny tryb życia»
2. «o człowieku działającym podstępnie»
3. «urządzenie do drążenia kanałów i tuneli podziemnych»
4. «narzędzie ciągnikowe do tworzenia w glebie kanalików odwadniających»

• kreci • krecik
krety «wyprawione skórki krecie; też: futro z tych skórek»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia