środkiem kuli

Encyklopedia PWN

mat. bryła stanowiąca część kuli — ograniczoną powierzchnią kuli i powierzchnią boczną stożka o wierzchołku w środku tej kuli;
mat. zbiór punktów przestrzeni, których odległość od ustalonego punktu O (zwanego środkiem kuli) jest mniejsza lub równa stałej liczbie R (zwanej promieniem kuli);
środki masowego przekazu, mass media, media masowe, środki masowego komunikowania,
urządzenia i instytucje, za pomocą których przesyłane są treści do bardzo licznej i zróżnicowanej publiczności; prasa, radio, telewizja, także film (kino), książki (popularne), nagrania muzyczne (płyty, kasety) oraz tzw. nowe media: magnetowid, odtwarzacz DVD, nagrania filmowe (kasety, DVD), telegazeta, telewizja satelitarna, kablowa, gry komputerowe, Internet (komputer).
krystal. teoria opisująca różne możliwe ułożenia (upakowania) jednakowych kul w przestrzeni trójwymiarowej, w których każda kula zawsze styka się z 12 kulami.
fiz. wielkość służąca do chronologicznego szeregowania zdarzeń.
mat. zbiór wszystkich punktów płaszczyzny, których odległość od ustalonego punktu O (zwanego środkiem koła) jest mniejsza lub równa danej liczbie dodatniej r (zwanej promieniem koła);
mat. jedno z podstawowych pojęć geometrii.
linia (okrąg) powstała z przecięcia powierzchni kuli o wyróżnionej osi płaszczyzną prostopadłą do tej osi i przechodzącą przez środek kuli;
Arystoteles, Aristotélēs, ur. 384 p.n.e., Stagira (Tracja), zm. 322 p.n.e., Chalkis na wyspie Eubei,
filozof grecki, najwszechstronniejszy myśliciel i uczony starożytności.
ocean między Europą, Afryką, Antarktydą i Ameryką, drugi na Ziemi według powierzchni, po Oceanie Spokojnym.
geometria
[gr. gḗ ‘ziemia’, metréō ‘mierzę’],
dyscyplina nauki zajmująca się badaniem figur, tj. fragmentów rozmaitych przestrzeni.
steradian
[gr.-łac.],
sr (dawniej srd),
jednostka kąta bryłowego, uzupełniająca w układzie SI;
Archimedes, Archimḗdēs, ur. ok. 287 p.n.e., Syrakuzy, zm. ok. 212 p.n.e., tamże,
grecki matematyk, fizyk i inżynier, odkrywca i wynalazca.
mat. każda z 2 części sfery (kula) powstałych z przecięcia tej sfery płaszczyzną;
zespół wartości podstawowych parametrów geodezyjnych, określających rozmiary i figurę oraz pole siły ciężkości Ziemi, przyjmowany do stosowania na podstawie rezolucji Międzynar. Unii Geodezji i Geofizyki (MUGG) na wniosek Międzynar. Asocjacji Geodezji;
Księżyc, łac. luna, gr. selene,
naturalny satelita Ziemi;
mat. odległość punktów okręgu (sfery) od jego (jej) środka, a także każdy z odcinków łączących te punkty ze środkiem; ten sam promień jest równocześnie promieniem koła (kuli) ograniczonego przez okrąg (sferę); oznaczany zwykle literą r;
Tarski Alfred, pierwotnie A. Tajtelbaum, ur. 14 I 1901, Warszawa, zm. 27 X 1983, Berkeley (stan Kalifornia),
polski logik, matematyk i filozof; uważany za jednego z największych logików w dziejach nauki.
Ehrlich
[ẹ:rlıś]
Paul Wymowa, ur. 14 III 1854, Strzelin (niem. Strehlen), zm. 20 VIII 1915, Bad Homburg vor der Höhe,
niemiecki lekarz, immunolog, chemik i bakteriolog, pionier współczesnej chemioterapii.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia