tetraedryty
 
Encyklopedia PWN
tetraedryty
[gr.],
grupa minerałów, złożone tiosole miedzi tworzące szereg izomorficzny, którego skrajnymi członami są: tenantyt Cu3AsS3,25 i tetraedryt Cu3SbS3,25;
zawierają domieszki złota, srebra, cynku, żelaza, ołowiu, rtęci i in. Krystalizują w układzie regularnym w postaci czworościanu (tetraedru, stąd nazwa); stalowoszare lub żelazistoczarne, o połysku metalicznym. Występują w pegmatytach, utworach metasomatycznych, hydrotermalnych żyłach kruszcowych, m.in. w Niemczech, Austrii, Czechach, Rumunii,  USA ; w Polsce na Dolnym Śląsku (m.in. Srebrna Góra, okolice Lubina), w G. Świętokrzyskich (Miedzianka, Miedziana Góra); w XVIII–XIX w. eksploatowane w Tatrach (m.in. w dolinach Kościeliskiej i Starorobociańskiej). T. są rudami miedzi, srebra, niekiedy rtęci i antymonu.
zgłoś uwagę
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia